Petra’s Weblog

5 juli 2005

Drie palazzo’s….

Geplaatst onder: studie — Petra @ 13:18


Ik oktober doe ik voor mijn studie mee aan de Zomerschool Florence: een week lang met een aantal studenten en docenten naar Florence. Iedere student heeft een onderwerp toegewezen gekregen en moet daar ter plekke een referaat over houden. Na thuiskomst moet het referaat omgewerkt worden tot een scriptie.
Vorige week viel een dikke envelop op de deurmat, met daarin het voorbereidende materiaal voor deze zomerschool. Daarin ook het aan mij toegewezen onderwerp. Helaas geen fresco met een annunciatie, ook geen religieus schilderij met massa’s heiligen. Nee, ik moet drie Palazzo’s met elkaar vergelijken: het Palazzo Medici, Palazzo Pitti (zie foto) en het Palazzo Strozzi.
Toen ik jaren geleden met deze studie begon, had ik meer affiniteit met architectuur dan met schilderkunst. Toen zou ik blij geweest zijn met dit onderwerp. Maar ik realiseer me nu dat in de loop van de studie mijn belangstelling toch meer naar de schilderkunst is verschoven. Het is alsof de begeleiders van deze zomerschool dat wisten en mij daarom een architectuuronderwerp toegewezen hebben :-) .
Toen ik me aanmeldde voor de Zomerschool, leek het me een fantastische onderneming: een week lang in Florence verblijven en daar ook nog studiepunten voor krijgen. Nu overheerst toch de onzekerheid: kan ik dit wel? Kan ik over dit onderwerp een boeiende presentatie houden, compleet met wetenschappelijke invalshoek? En kan ik er daarna ook nog een scriptie over schrijven? Ik hou mezelf voor dat vele studenten mij voorgingen, en dat zij er ook allemaal in geslaagd zijn. Maar toch….

28 september 2003

Studiedag

Geplaatst onder: studie — Petra @ 13:11

Gisteren ben ik naar de landelijke dag Cultuurwetenschappen geweest. Zo’n dag wordt een maal per jaar georganiseerd voor alle studenten cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. Het thema van deze bijeenkomst was ‘De mens en de natuur’. ’s Ochtends was er een plenaire sessie, waarbij dhr. van Berkel een voordracht hield over ‘Het boek der natuur’. Klinkt misschien een beetje saai, maar dat was het beslist niet. Hij hield een levendig verhaal over hoe in de loop van de tijd tegen de natuur werd aangekeken, te beginnen met kerkvader Augustinus en eindigend met de natuurbeschermers die rond 1900 actief waren. De lezing werd gehouden in een collegezaal van de Universiteit Nijmegen. Het was wel een grappige ervaring om na vijf jaar studie voor het eerst echt in de collegebanken te zitten :-) .
Na de lunch werden er een aantal workshops gehouden. Uit een lijst van 18 workshops mocht je er twee uitkiezen. Een bijna onmogelijke opgave, want cultuurwetenschappers-in-wording (in ieder geval deze) hebben de neiging om alles leuk te vinden… Na veel wikken en wegen werd mijn eerste keuze een lezing van Jaap van Marle met als titel ‘Over populaire muziek: het gebruik van dialect en hoe je geen onderzoek moet doen’. De heer van Marle is Neerlandicus, en zijn betoog had dan ook een taalkundige invalshoek. Hij probeerde te verklaren waarom ABN eigenlijk geen prettige taal was om popliedjes in te schrijven, en waarom dialect dat juist wel is. Met aansprekende voorbeelden wist hij zijn gehoor goed bij het betoog te betrekken, en het geplande uur bleek natuurlijk weer veel te kort.
De tweede workshop (of beter gezegd: lezing) die ik volgde was van Lizet Duyvendak met als titel ‘Westerbro: een onbekende woongemeenschap’. Bij haar promotieonderziek naar het Damesleesmuseum in Den Haag kwam Mw. Duyvendak de persoon van Margaretha Meyboom tegen. Toen ze zich verdiepte in de biografie van deze vrouw, kwam ze terecht bij Westerbro, een woongemeenschap van levensverbeteraars die door Meyboom en haar vriendin was opgericht. Mw. Duyvendak plaatste dit verschijnsel in de bredere context van de ‘tijdgeest’ en van andere woongemeenschappen, waarbij ze zich onder meer afvroeg waarom Westerbro succesvoller was dan soortgelijke woongemeenschappen. Juist door haar behoefte om het verschijnsel Westerbro in een breed kader te schetsen, kwam Mw. Duyvendak in tijdproblemen. Ik had het gevoel dat er nog veel meer interessants over te vertellen was, maar helaas, de bel was onverbiddelijk.
Al met al een heel geslaagde dag. Het enige punt van kritiek dat ik heb, was dat het aan de korte kant was. Wanneer je wat eerder begint en wat later ophoudt, kun je misschien drie workshops houden… Aan de andere kant realiseer ik me dat dat voor mensen die wat verderaf wonen, problemen kan opleveren.
Ik ben me er nog op aan het bezinnen wat ik het leukste vond van deze dag. Waren het de inspirerende lezingen, de hernieuwde kennismaking met studiebekenden, of de ontmoeting met tot dan toe onbekende studiegenoten? Waarschijnlijk was het een combinatie van deze drie.
In ieder geval is zo’n dag als deze altijd heel goed voor mijn motivatie. Ik realiseer me dan opeens weer dat ik toch wel met een errug leuke studie bezig ben. Ik heb de neiging om dat soms uit het oog te verliezen als ik in alle eenzaamheid in mijn studeerkamertje zit te ploeteren met een wat minder leuk vak….

Gemaakt met WordPress