Petra’s Weblog

23 november 2004

Het Pieterpad

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 21:18


Nee, niet het hele pieterpad, dat haal je niet in een weekend. Een klein stukje maar, dit keer in Drenthe. Ik heb al wel wat stukjes van het Pieterpad gelopen, maar alleen nog maar in Limburg en Gelderland.
Het was wat spannend, een weekend gaan wandelen met een groep mensen die ik niet of nauwelijks kende, maar het was een erg geslaagd weekend. We hebben twee etappes van het Pieterpad gedaan, in grote lijnen van Rolde naar Schoonoord. Onderweg hebben we overnacht in een groepsaccommodatie in Grollo. Door middel van een uitgekiende logistiek hoefden we niet met onze bagage te slepen.
Nu ik weer eens aan het Pieterpad gesnuffeld heb, heb ik weer eens een oud voornemen afgestoft: om nog eens het hele pad te lopen. Ach, een mens moet toch wat te dromen hebben…
(foto: Joost van Surksum)

13 juni 2004

Trondheim, Noorwegen

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 20:37

Voor een conferentie was ik een paar dagen in Trondheim, Noorwegen. De dag dat ik vertrok was het in Nederland 30 graden. In Trondheim bleek het maar zo’n 13 graden te zijn, en dat was dan ook meteen de warmste dag tijdens mijn verblijf. De meegebrachte lange broek, dichte schoenen en regenjas hebben goed dienst gedaan.
Trondheim is een vriendelijk en rustig stadje. Het ligt zeer fotogeniek aan een fjord. Het is lekker overzichtelijk, zodat zelfs ik niet kon verdwalen. Nou ja, bijna niet. Het conferentieoord was zodanig verstopt op een onoverzichtelijke campus dat ik daar de eerste dag veel te laat en met een rood bezweet hoofd van het heuvel-op, heuvel-af mijn weg zoeken aankwam.
Hoewel Trondheim nog zo’n 400 kilometer onder de poolcirkel ligt, en de zon er ook in juni nog gewoon ondergaat en opkomt, wordt het toch niet donker ’s nachts. Dat was een heel vreemde gewaarwording. Op welk moment je ’s nachts ook wakker wordt, er komt altijd daglicht door de kiertjes van de gordijnen. Je bioritme raakt er ook danig van in de war: omdat het niet donker wordt, krijgt je lichaam geen seintje dat het de hoogste tijd is om naar bed te gaan. Je hebt dan de neiging om langer door te gaan.
Bijgaande foto is genomen om 1 uur ’s nachts. Je zou buiten dus gewoon een krant kunnen lezen…

23 mei 2004

Italie

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 19:41

Stel, je reist 10 dagen met een bus door Italie. Je bezoekt prachtige steden als Venetie, Florence, Pisa, Sienna en Rome. Je waant je terug in de tijd wanneer je je enkels bijna breekt op de straatkeien van Pompei. Je geniet van het landschap. Je komt ogen te kort om alle kunstwerken te bekijken. En dan moet je zo’n reis in een paar regels samenvatten in je weblog. Dat is geen doen. En daarom begin ik er maar niet aan….

8 april 2004

Breitner

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 21:50

Een van de voordelen van werken in het museumwereldje is dat je af en toe een uitnodiging krijgt voor de opening van een leuke tentoonstelling. Dat gebeurde ook voor de opening van de tentoonstelling ‘Breitners Amsterdam’ van het Amsterdams Historisch Museum.
De tentoonstelling was niet zo groot, maar wel heel zorgvuldig opgezet. Het bestaat voornamelijk uit foto’s en schilderijen die Breitner maakte van Amsterdam. Bij veel schilderijen is ook een foto geplaatst van die betreffende plaats anno 2004. Helaas was het bij de opening te druk om rustig te kunnen rondkijken, maar dat is een reden om nog eens terug te komen. Wat meteen opviel, was de sfeervolle inrichting van de tenstoonstellingsruimten. Met kleuren en ‘requisiten’ is men er goed in geslaagd de sfeer van Amsterdam rond 1900 op te roepen. Ik denk dat de tentoonstelling het leukste is voor mensen die Amsterdam goed kennen, omdat zij nog veel zullen herkennen op de oude foto’s en schilderijen. Maar ook voor mensen die minder bekend zijn in Amsterdam (zoals ik) valt er nog genoeg te kijken.
De tentoonstelling loopt nog tot en met 5 september.

26 maart 2004

Rijksmuseum voor Volkenkunde

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 21:09

Vandaag ben ik met vriendin Monique naar het Rijksmuseum voor Volkenkunde in Leiden geweest. De club waarmee we in mei op vakantie gaan, had hier een dag georganiseerd met lezingen en rondleidingen. Hoewel dit museum niet op mijn verlanglijstje stond van te bezoeken musea, is museumbezoek altijd leuk, dus de beslissing om er naar toe te gaan was snel genomen. Eerlijk gezegd heb ik het niet zo op volkunkundige musea. Ik stel me daarbij vooral eindeloze vitrines voor met vreemd uitziende houten beelden, verzameld door welwillende missionarissen in donker Afrika. Dat vooroordeel ging vandaag dus aan diggelen. Wat een prachtige, gevarieerde collectie hebben ze daar! En (misschien nog belangrijker voor een museofiel als ik) wat een prachtige manier om de collectie te presenteren! Alles was zo zorgvuldig vormgegeven. Iedere vitrine was een lust voor het oog. En geen (storende) bordjes met uitleg bij de objecten, maar bij iedere vitrine stond een touch-screen, waar je op eenvoudige wijze meer over de objecten te weten kon komen. Langs de wanden stonden dan nog schermen waar meer achtergrondinformatie over de betreffende streek gepresenteerd wordt, en op de wanden zelf wordt ook nog eens aanvullende informatie geprojecteerd. Dat klinkt misschien als een overvloed aan informatie, maar dat valt wel mee. Je kunt zelf kiezen op welk niveau je je laat informeren. Je kunt gewoon door de zalen dwalen om alle indrukken op te snuiven, maar je kunt ook beslissen om een paar zalen helemaal uit te pluizen om alles over dat gebied te weten komen.
Ook weer een museum waar ik beslist nog een keer naar terug wil gaan – en dan niet alleen voor de lekkere broodjes in het restaurant.
Overigens, de foto hiernaast is een Afrikaanse vorstenkop uit de zeventiende eeuw.

27 oktober 2003

Aachen

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 10:54

De Dom in AachenDit weekend even voor een ‘mini-vakantie’ naar Aachen (Duitsland) geweest. We hadden een NS-arrangement geboekt, met een overnachting in het superdeluxe hotel Dorint Quellenhof. Helaas is een nacht te kort om van alle luxe van het hotel te genieten, maar het voelde wel heel bijzonder om even in zo’n omgeving te verblijven.
Aachen stond al heel lang op mijn verlanglijstje, vanwege de ‘Paltskapel’, een kerk die rond 800 door Karel de Grote is gesticht, en inmiddels onderdeel is geworden van de veel grotere Dom. We hebben deze kerk op eigen gelegenheid bezichtigd, en ook nog onder leiding van een gids. Dat laatste was wel leuk, want behalve dat de gids uiteraard een en ander vertelde, kwam je ook op plaatsen waar je normaal niet mocht komen, zoals op het koor, en op de ommegang rond de kapel, waar de marmeren troon van Karel de Grote stond.
Het Couvenmuseum viel wat tegen. Dit museum met voornamelijk achttiende-eeuwse meubels maakte een weinig geinspireerde indruk. De meubels en schilderijen waren wel in de kamers gezet, maar het zag er nogal stoffig uit, en iedere toelichting ontbrak. Hier was beslist iets leukers van te maken geweest. Het Dommuseum daarentegen was absoluut indrukwekkend. Daar is een kleine, maar zeer kostbare collectie kerkelijke kunst te zien, zodanig opgesteld dat ieder object goed tot z’n recht komt.
Jammer dat het gothische stadhuis, gebouwd op de fundamenten van het paleis van Karel de Grote, wegens herinrichting gesloten was. Dat lijkt me nog een reden om een keer terug te gaan naar Aachen. En dan hopen dat het volgende keer ook wat warmer is, zodat we ook kunnen genieten van de vele terrasjes op de gezellige pleinen.

13 oktober 2003

Brugge en Gent

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 10:07

Brugge
Met mijn mede-studenten van Suster Bertken zijn we een weekend naar Brugge en Gent geweest. Het grootste deel van de tijd verbleven we in Brugge. We hebben daar onder meer een stadswandeling gedaan, en hebben de topstukken bekeken in het Groeningermuseum en het Memlingmuseum. Daar hebben we ons met name geconcentreerd op de Vlaamse Primitieven, een groep schilders uit de vijftiende eeuw. En de naam ‘primitief’ doet hun schilderkunst absoluut geen eer aan: het zijn over het algemeen zeer gedetailleerde en verfijnde schilderijen.
Over dit thema hebben we ook nog een lezing gehad, verzorgd door een medestudente die enkele jaren geleden afgestudeerd was. Haar enthousiasme over de getoonde schilderijen werkte zeer aanstekelijk, en ik ben zeker van plan me verder in dit thema te verdiepen.
De laatste dag zijn we doorgereisd naar Gent, waar we ook nog een stadswandeling gedaan hebben. Omdat ik wat eerder dan de groep naar huis wilde, ben ik in mijn eentje het ‘Lam Gods’ van Jan van Eyck gaan bekijken. Jammer dat dit prachtige altaarstuk in een afgesloten, zeer kleine ruimte van de St. Baafskathedraal hangt. Ik heb er geen probleem mee dat ik moet betalen om zoiets te zien, maar dan wil ik ook echt wel wat kunnen zien, en niet alleen de ruggen van de ongeveer vijftig andere mensen die ook hetzelfde stuk willen bekijken. Desondanks was het altaarstuk zeer indrukwekkend. Bij de lezing de avond ervoor was er al veel over verteld, en de audiotour gaf ook een goede toelichting.
Een vergelijking van Brugge met Gent valt wat mij betreft uit in het voordeel van Brugge. Brugge is intiemer en veel foto-genieker. Brugge is een stadje waar je uren, zo niet dagen, doorheen kunt zwerven, om bij iedere hoek weer verrast te worden door een schilderachtig pleintje of een mooi doorkijkje. Gent is ook absoluut de moeite waard, maar de bezienswaardigheden zijn wat meer verstopt tussen lelijke gebouwen, terwijl je continu op je hoede moet zijn voor trams en auto’s die aan alle kanten langs je razen.
Maar ik heb in ieder geval besloten dat ik in beide steden nog wel eens terug wil komen. Er is zoveel te zien dat een weekend absoluut niet genoeg is.

4 oktober 2003

Pauselijke pantoffels

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 17:45

Vandaag ben ik met vriendin Monique naar de tentoonstelling Pracht en Praal van de Paus geweest in museum het Catharijneconvent. De tentoonstelling toont objecten uit de pauselijke schatkamers van de afgelopen 150 jaar. Een groot aantal van deze voorwerpen is nog nooit buiten het Vaticaan te zien geweest.
pontificaalschoenen
Voor het hoge kunstzinnige gehalte hoef je de tentoonstelling niet te bezoeken. Er glimt veel, en het zal vast ook allemaal wel erg kostbaar zijn, maar echt mooi zijn de objecten niet. Daarvoor zijn ze teveel gemaakt om te imponeren. Wel geeft de tentoonstelling een goed beeld van het verschijnsel ‘Paus’ en alles wat daarmee samen hangt. Aan de hand van de voorwerpen wordt een verhaal verteld over alle gebruiken en rituelen die in de katholieke kerk rond de paus gebruikelijk zijn of waren. Zoals de ‘pauselijke pantoffels’ (officieel heten ze Pontificaalschoenen, en ze schijnen gedragen te zijn door paus Pius X (1903 – 1914)). Dit object werd gebruikt om uit te leggen hoe het ritueel van het kussen van de voeten van de paus in elkaar stak.
Door de tentoonstelling ga je absoluut weer nadenken over de katholieke kerk in het algemeen en de rol van de paus daarin in het bijzonder. Vooral als je de laatste tijd de beelden op tv ziet van een zeer broze paus Johannes Paulus II dan vraag je je toch af hoeveel macht zo’n man bezit en of dat wel terecht is.
Deze tentoonstelling is een aanrader voor wie geinteresseerd is in kostbare liturgische voorwerpen, maar ook voor mensen die meer willen weten over de achtergronden van het pausdom in de laatste 150 jaar. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt, en het heeft weer genoeg stof tot denken en discussieren opgeleverd.

Gemaakt met WordPress