Petra’s Weblog

23 januari 2004

Laurie R. King

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:52

Altijd leuk om weer een nieuwe schrijver te ontdekken die al een hele trits aan boeken heeft geschreven. Laurie R. King is mijn eerste ontdekking van dit jaar. Ik liep een paar weken wat verveeld door de bieb, op zoek naar een boek waarmee ik een lange vrijdagavond kon doorbrengen, omdat er weer eens niets op tv kwam (mijn favoriete bezigheid op de vrijdagavond is voor de tv hangen…) Mijn oog viel op een omnibus van Laurie R. King, en ik kon me herinneren dat men er op een Amerikaanse mailing list over thrillers razend enthousiast over was. Boek meegenomen, thuis beginnen te lezen, en helaas werd ik door slaap gedwongen het boek ’s nachts om half 1 aan de kant te leggen.
De hoofdpersoon in deze drie boeken is rechercheur Kate Martinelli. Ze werkt bij de politie in San Franciso en woont samen met vriendin Lee. De boeken zijn dus eigenlijk ‘gewone’ politieromans, maar dan beschreven vanuit de invalshoek van een lesbische vrouw die probeert zich staande te houden in het machowereldje, en die in het eerste boek dan ook krampachtig probeert werk en prive-leven erg gescheiden te houden. Uiteraard wordt er gespeurd in de boeken, maar daarnaast (en dat vind ik wel uniek binnen het genre) is er erg veel aandacht voor de karakters van de hoofdpersonen. Ook de mensen met wie ze tijdens hun werk te maken krijgen, worden zeer zorgvuldig, genuanceerd en geloofwaardig beschreven. Met name het portret van de schilderes in het eerste boek ‘Een ondraaglijke gave’ (A grave talent, 1993) vond ik erg indrukwekkend. Het was wel jammer dat in dit boek de vertaling wat slecht was, zodat ik me af en toe stoorde aan zinnen die niet lekker liepen. Het tweede boek ‘De gelofte’ (To play the fool, 1995) ging over een intelligent man die na een dramatische gebeurtenis zijn comfortabele leventje opzegt en verder als zwerver door het leven gaat. Dit boek vond ik de minste van de drie. Het was wat moeilijk om de drijfveren van deze man goed te begrijpen – een tekortkoming van mij of van de schrijfster? Het laatste boek ‘Verloren dochter’ (With child, 1996) was weer van het niveau wat ze in het Engels een ‘page turner’ noemen. Tijdens een uitstapje dat Kate maakt met een dertienjarig meisje met wie ze bevriend is, verdwijnt dit meisje. Om met een cliche te eindigen: spannend tot de laatste pagina!

3 januari 2004

De verre echo / Val McDermid

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 23:05

Val McDermid is een schrijfster van ‘mysteries’ uit Engeland. Na eerst een reeks boeken (van het niveau ‘best aardig’) geschreven te hebben met prive-detective Kate Brannighan in de hoofdrol, heeft ze zich sinds een jaar of vijf toegelegd op meer psychologische thrillers. ‘De verre echo’ is haar meest recente boek, uit 2003.
Het verhaal begint in 1978, waarbij vier studenten ’s nachts in een sneeuwstorm stuiten op het lichaam van een zwaar bloedende vrouw. Terwijl een van hen (die medicijnen studeert) probeert haar te helpen, gaat een ander hulp halen. De vrouw overlijdt, en de vier zijn verdacht omdat ze het slachtoffer gevonden hebben en onder haar bloed zitten. Verder bewijs is er niet, en ze worden nooit officieel beschuldigd van de moord.
Het tweede deel van het boek speelt zich af in 2003. De studenten zijn inmiddels allemaal gesetteld en uitgezworven over de wereld. Dan worden twee van hen vermoord. Toeval? Of is er een verband met het voorval van 25 jaar geleden? En zo ja, zijn de overgebleven twee hun leven dan nog wel zeker? En wie zit er achter?
Het boek is goed opgebouwd, met genoeg kleine en grote wendingen om de spanning er in te houden. De karakters zijn geloofwaardig. Zelfs een van de studenten die na het voorval ‘in den Here’ raakt en uiteindelijk televisiedominee in de Verenigde Staten wordt, wordt niet als karikatuur afgeschilderd, hoewel dat natuurlijk wel makkelijk zou zijn.

‘De verre echo’ is een bijzonder goede thriller. Als je van dit soort boeken houdt, moet je deze beslist lezen!

Gemaakt met WordPress