Petra’s Weblog

22 februari 2004

Bloedspoor / Nevada Barr

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:19

Dit boek ga ik absoluut nomineren voor de meest schattige ontknoping die ik ooit gelezen heb! En dat terwijl het boek verder nogal bloederig is, zoals de titel al doet vermoeden.
Hoofdpersoon in de boeken van Nevada Barr is altijd Anna Pigeon, de parkwachter in nationale parken in Amerika, die inmiddels al aardig de middelbare leeftijd nadert. In ‘Bloedspoor’ is ze uitgeleend aan een park in het noorden van Amerika om te helpen met het verzamelen van genetisch materiaal van grizzleyberen. De passages waarin verteld wordt hoe die beren gelokt worden, zijn trouwens zeer humoristisch beschreven, maar dit terzijde. Tijdens een van de trektochten op jacht naar grizzley-materiaal wordt de tent van Anna en haar collega aangevallen door een grizzleybeer. Vervolgens blijkt een andere collega, die in een andere tent sliep, spoorloos verdwenen. Tijdens de zoektocht naar deze collega stuit men op het lijk van zijn stiefmoeder, die in de buurt kampeerde. Het lichaam was zwaar verminkt. Het werk van een grizzleybeer? Of toch van mensenhanden?
Prima boek! Anna Pigeon blijft geloofwaardig en menselijk. Nevada Barr is zelf parkwachter, en dat is goed te merken aan de prachtige sfeervolle beschrijvingen van de natuur en de tochten die gemaakt worden. Haar kennis wordt echter zeer terloops in het verhaal verweven, zodat het nergens irritant wordt van ‘kijk mij eens goed op de hoogte zijn’. En zoals ik al zei: een prachtige, onverwachte ontknoping. Beslist lezen!
(Vertaling van: Blood Lure, 2001)

15 februari 2004

Bij nacht en ontij / Robert Goddard

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:57

Robert Goddard is volgens mijn bescheiden mening een van de betere misdaadauteurs van de laatste tijd. Dus optimistisch begon ik ook aan dit boek, wat ik uit de plaatselijke bieb opduikelde. Maar wat valt dit boek tegen! Het is gewoon Niet Leuk. Het speelt zich af in 1721 en hoofdpersoon is William Spandrel, een kartograaf die door de slechte economische situatie werkloos is geraakt en flink in de schulden zit. Het boek draait om de South Sea Company, die failliet is gegaan door wanbeheer, corruptie en machtsmisbruik. Alles wat hiermee te maken heeft, staat geregistreerd in het Groene Boek. Omdat hierin belastende verklaringen staan over diverse politici en adellijke personen, krijgt Spandrel de geheime opdracht dit boek naar Amsterdam te brengen, waar het veilig zal zijn voor de commissie die de ondergang van de South Sea Company moet onderzoeken. Als Spandrel deze opdracht goed zal uitvoeren, worden zijn schulden kwijtgescholden. Uiteraard gaat er in Amsterdam van alles mis. Het Groene Boek wordt gestolen en er volgt een tocht dwars door Europa om dit boek weer te bemachtigen.
Waarom is dit boek niet leuk? Ten eerste zitten er teveel mensen achter het Groene Boek aan, ieder met z’n eigen redenen. En iedereen doet zich voor als iemand anders, waardoor je constant op het verkeerde been gezet worden. Bondgenoten veranderen voortdurend in vijanden, en andersom. Dat zou de spanning in een boek er in kunnen houden, maar het gebeurt hier te vaak om nog geloofwaardig te zijn. Verder ben ik nooit zo gecharmeerd van die complottheorieen, waar Goddard in z’n meest recente boeken steeds meer gebruik van maakt. Gedurende grote delen van het boek lukte het me niet om geinteresseerd te blijven. Eigenlijk kon het me niets schelen wat er met het Groene Boek gebeurde. Waarom heb ik het dan toch uitgelezen? Omdat ik toch wel een beetje benieuwd was hoe het afliep. Maar ook in de ontknoping weet Goddard niet te overtuigen.
(Vertaling van: Sea Change, 2000)

1 februari 2004

Weekendje weg

Geplaatst onder: algemeen — Petra @ 09:54

Zo groen zal het wel niet zijn in februari....Afgelopen week ontstond ineens spontaan het idee om een weekend op pad te gaan. Ik had nog een voordeelcheque liggen van een bekend bungalowpark, maar dan moesten we wel al meteen in februari gaan. Gebeld, geboekt, en binnenkort gaan we naar Zuid-Limburg! Ik heb er verschrikkelijk veel zin in. Ik vind de maanden januari en februari altijd zo vreselijk saai. Er zijn geen leuke dingen in die maanden en ik ben de winter rond deze tijd altijd meer dan zat, maar het duurt nog wel even voor de krokussen bloeien. Daarom is het wel lekker om er even tussenuit te gaan: ander decor, andere activiteiten, lekker tijd voor de hele stapel boeken die mij al een tijdje aan liggen te kijken. Wandelen, zwemmen, stadjes bekijken – er zijn plannen genoeg. Ow, duurt zo’n weekend maar drie dagen? :-)

Gemaakt met WordPress