Petra’s Weblog

30 juni 2004

Memoirs of an Unfit Mother / Anne Robinson

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:07

Anne Robinson is zelfs in Nederland bekend van de quiz ‘The Weakest Link’ op de BBC. Zij is niet de doorsnee quizmaster die haar kandidaten bij wijze van spreken doodknuffelt en met hen treurt bij verlies. Nee, Anne Robinson pakt het anders aan. Ze is er voortdurend op uit de kandidaten met hun eigen zwakheden te confronteren, onderuit te halen en tegen elkaar uit te spelen. Haar cynische ‘you are the weakest link, goodbye’ als een kandidaat moet vertrekken is een eigen leven gaan leiden.
In Engeland is ze al langer een bekende tv-persoonlijkheid, maar ik kende haar alleen van ‘The Weakest Link’. Haar onconventionele aanpak bij deze quiz maakte mij erg nieuwsgierig naar wie zij nu echt is. Is ze echt zo’n bitch als in de quiz of is het maar een rol die ze zich aanmeet? Toen deze autobiografie mijn pad kruiste, was ik dan ook direct geinteresseerd.
Het is een boeiend verhaal geworden. Ze beschrijft haar leven zonder de behoefte zich mooier voor te doen dan ze is. Rode draad in het verhaal is het feit dat ze bij een echtscheiding de voogdij over haar dan tweejarige dochterje kwijtraakt, omdat ze in die periode zwaar aan de drank is en ook omdat de vader van het kind en de rechter het niet bij een vrouw vinden passen dat die naast een gezin nog een professionele carriere nastreeft. Vandaar die ‘unfit mother’ in de titel.
Het meest interessant vond ik de passages over haar jeugd en over haar familieperikelen. Minder boeiend waren de verhandelingen over het Engelse medialandschap en de binnenlandse politiek. Er komen dan toch een hoop namen voorbij die mij absoluut niets zeggen. Toch een heel lezenswaardig boek, en uiteindelijk natuurlijk toch een success-story: hoe een unfit mother een wereldberoemde quizzmaster wordt.

15 juni 2004

De Indiase bruid / Karin Fossum

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:02

Als je naar Noorwegen gaat, moet je ook een Noors boek meenemen. Mijn keuze viel op ‘De Indiase Bruid’ van Karin Fossum. Kreeg 4 sterren van de Detective en Thrillergids van Vrij Nederland, dus succes vezekerd. Dacht ik.
Hoofdpersoon is Gunder Jomann, een vrijgezelle vijftiger. Hij vindt het in z’n eentje toch wel een beetje erg stil en als hij in een fotoboek een foto van een mooie Indiase vrouw ziet, besluit hij naar India te gaan om daar een vrouw te gaan zoeken. In Bombay ontmoet hij Poona. Het is van beide kanten liefde op het eerste gezicht. Ze trouwen nog tijdens zijn vakantie. Hij gaat daarna terug naar Noorwegen. Zij zal later volgen omdat ze nog van alles voor de emigratie moet regelen. Op de dag dat ze naar Noorwegen komt, krijgt Gunders zuster een zwaar auto-ongeluk en kan hij Poona niet van het vliegveld halen. Hij vraagt een vriend dit te doen. De vriend treft haar echter niet aan.
Enkele dagen wordt het zwaar verminkte lichaam van een Indiase vrouw gevonden…

Met deze ingredienten zou je best een aardig verhaal kunnen maken. Alleen Fossum slaagt hier niet in. De figuren blijven zo plat als bordkarton. De uitwerking van de plot is matig. Maar het meest stoorde mij nog het taalgebruik. Passages als: ‘Het suisde in zijn hoofd. Ik val flauw, dacht hij. Terwijl ik nog nooit in mijn leven ben flauwgevallen. Maar hij viel niet flauw. Hij voelde dat zijn gezicht ook gesloten en hard werd.’
Van dit soort houterigheid hangt het hele boek aan elkaar. En dat leidde mij heel erg af van de inhoud. Ik vraag me alleen af of dit taalgebruik van Fossum is of van de vertaler.
Ik begrijp niet waar dit boek zijn 4 sterren aan te denken heeft. En het ergste vind ik dat ik nog twee ongelezen boeken van Fossum in de kast heb staan. Misschien voor als ik ooit ingesneeuwd raak en verder helemaal niets meer te lezen heb….

13 juni 2004

Trondheim, Noorwegen

Geplaatst onder: bezocht — Petra @ 20:37

Voor een conferentie was ik een paar dagen in Trondheim, Noorwegen. De dag dat ik vertrok was het in Nederland 30 graden. In Trondheim bleek het maar zo’n 13 graden te zijn, en dat was dan ook meteen de warmste dag tijdens mijn verblijf. De meegebrachte lange broek, dichte schoenen en regenjas hebben goed dienst gedaan.
Trondheim is een vriendelijk en rustig stadje. Het ligt zeer fotogeniek aan een fjord. Het is lekker overzichtelijk, zodat zelfs ik niet kon verdwalen. Nou ja, bijna niet. Het conferentieoord was zodanig verstopt op een onoverzichtelijke campus dat ik daar de eerste dag veel te laat en met een rood bezweet hoofd van het heuvel-op, heuvel-af mijn weg zoeken aankwam.
Hoewel Trondheim nog zo’n 400 kilometer onder de poolcirkel ligt, en de zon er ook in juni nog gewoon ondergaat en opkomt, wordt het toch niet donker ’s nachts. Dat was een heel vreemde gewaarwording. Op welk moment je ’s nachts ook wakker wordt, er komt altijd daglicht door de kiertjes van de gordijnen. Je bioritme raakt er ook danig van in de war: omdat het niet donker wordt, krijgt je lichaam geen seintje dat het de hoogste tijd is om naar bed te gaan. Je hebt dan de neiging om langer door te gaan.
Bijgaande foto is genomen om 1 uur ’s nachts. Je zou buiten dus gewoon een krant kunnen lezen…

3 juni 2004

Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Geplaatst onder: gezien — Petra @ 20:17

Door een vriend werd ik uitgenodigd om mee te gaan naar de nieuwe HP film. Leek me wel leuk, dus ik zei ja. Ik ben niet helemaal op de hoogte van het filmaanbod, maar op weg naar de bioscoop bleek dat dat de eerste dag was dat de film draaide. Was ik er ook eens vroeg bij!
Ook HP nummer 3 is weer een prachtige film. Dit keer is er naar mijn idee nog meer aandacht voor de omgeving en zijn er prachtige natuuropnamen te zien, waarbij het mooie Schotse landschap als decor dient. De engheid viel gelukkig wel mee, maar ik viel dan ook ruim boven de leeftijdsgrens van 9 jaar die voor deze film gesteld was.
Eigenlijk kan ik niets negatiefs bedenken over deze film. Maar moet dat dan?

Gemaakt met WordPress