Petra’s Weblog

27 december 2004

The Bean Trees / Barbara Kingsolver

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 11:04


Taylor Greer besluit na haar middelbare school dat ze uit Kentucky, waar ze is opgegroeid, weg wil. Ze koopt een zeer aftandse volkswagen en zonder een concreet plan gaat ze op pad. Onderweg krijgt ze bij een wegrestaurant van een Indiaanse vrouw een klein meisje in haar handen gedrukt, met de vraag of ze er voor wil zorgen. Taylor kan niet anders doen dan zich over het meisje ontfermen en noemt haar Turtle. In Arizona begeeft de volkswagen het definitief en noodgedwongen vestigen Taylor en Turtle zich in de plaats waar ze terecht zijn gekomen.
Turtle, die aanvankelijk zeer apathisch was, ontpopt zich toch een levenslustige peuter met een bizarre fascinatie voor planten. Haar lievelingsprentenboek is de catalogus van een bedrijf dat zaden verkoopt… Dan grijpt de kinderbescherming in. Taylor heeft niet de voogdij over Turtle en ze dreigen Turtle bij Taylor weg te halen.
The Bean Trees is een bizar, maar niet ongeloofwaardig verhaal. Het is zeer sfeervol beschreven. Taylor bekijkt alles met humor en relativeringsvermogen. Het einde is zowel hartverwarmend als hartverscheurend.
Het is een heel bijzonder boek, maar het is tamelijk ongrijpbaar om te benoemen wat dit boek nu precies zo bijzonder maakt.

16 december 2004

Hoog sensitieve personen / Elaine N. Aron

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:40


Ik ben absoluut geen type voor psychologische of zelfhulpboeken, maar voor dit boek heb ik een uitzondering gemaakt. Ik las een tijdje geleden een artikel over hoog sensitieve personen en daar herkende ik zoveel in dat ik het boek waar het artikel over ging, ook wilde lezen. Toevallig werd het aangeboden als boekring bij bookcrossing. Een klein stukje van de achterflap: “Een op de vijf mensen wordt geboren met een verhoogde gevoeligheid. HSP’s zijn consciŽntieus en intuÔtief, ze hebben de neiging snel overweldigd te raken door gezelschap, het werk of een drukke omgeving. Ook hebben ze vaak last van sociale belemmeringen en daardoor worden ze onzeker.”
Vroeger als mijn ouders hun verjaardag vierden, zat ik boven op mijn kamer met een boek. Ik kon als kind helemaal overstuur zijn als ik na een leuk dagje uit weer thuis kwam – teveel indrukken opgedaan om te kunnen verwerken. Maar nu nog: afgelopen zomer op vakantie in ItaliŽ, als we na een lange dag steden bekijken weer terugkwamen in de hotelkamer, wilde mijn reisgenoot er direct weer op uit, terwijl ik het liefste een tijdje op de hotelkamer bleef rondtutten, om alle indrukken op hun plek te laten vallen.
Ik weet nu dat er een naam voor is en dat ik niet raar ben. Dat is de verdienste van het boek. Verder kan ik er niet zoveel mee, al maakt het misschien iets makkelijker om te accepteren dat ik op zaterdagavond liever met een boek en een pot thee op de bank zit, in plaats van mij in het plaatselijke uitgaansleven te storten.

Gemaakt met WordPress