Petra’s Weblog

12 februari 2005

Vang me als ik val / Nicci French

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:07


Er zijn van die boeken die moet je gewoon hebben. Ik heb dit boek gisteren gekocht, op de dag dat ie uitkwam. En vandaag had ik hem al uit… Ik heb zelfs even overwogen om te spijbelen bij een studiebijeenkomst, om maar verder te kunnen. Gelukkig heeft mijn verantwoordelijkheidsgevoel het gewonnen van mijn leesverslaving :-) .
Hoofdpersoon van het boek is Holly. Ze is mede-eigenaar van een succesvol bedrijf dat personeelsuitjes organiseert en is gelukkig getrouwd met de bijna perfecte man Charlie. Tot zover geen probleem. Maar helaas is Holly bezig haar perfecte leventje zelf te veranderen in een puinhoop. Ze gaat met de verkeerde mensen om, heeft een one-night stand met een man die haar vervolgens gaat stalken en krijgt flinke gokschulden. Lang vraag je je als lezer af waarom iemand zo doelbewust haar eigen glazen ingooit. Dat is dan ook een deel van de spanning van het boek. Dan blijkt dat ze een psychiatrische aandoening heeft die haar gedrag verklaart. Ze wordt opgenomen, en dat zou het begin kunnen zijn van een happy end. Helaas is het niet zo eenvoudig. Holly blijkt iets te veel eigen glazen te hebben ingegooid en haar wilde verleden blijft haar achtervolgen.
Na het boek van Dan Brown (zie vorige blog) is het leuk om te zien hoe spanning in een boek ook opgebouwd kan worden. Dat hoeven niet altijd spectaculaire achtervolgingen en veel bloedige lijken te zijn. Spanning kan ook zitten in subtiele details, een briefje dat niet ligt waar het moet liggen, een vreemd gebaar van iemand. In deze spanning is (of moet ik zeggen ‘zijn’?) Nicci French gespecialiseerd. Het levert een prachtig boek op.

7 februari 2005

Angels & Demons / Dan Brown

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:50


Welja, nog maar een boek van Dan Brown. ‘Angels & Demons’ heeft ook Robert Langdon als hoofdpersoon, maar is voor ‘De Da Vinci Code’ uitgebracht.
Symbolenkenner Robert Langdon wordt vanuit z’n campus in de Verenigde Staten in een supersonisch vliegtuig naar CERN in Geneve gevlogen, omdat daar een wetenschapper dood is aangetroffen met een vreemd symbool gebrandmerkt op z’n borst. Uiteraard volgt er weer een race tegen de klok, moeten er raadsels en codes ontcijferd worden en doet er weer een mooie, slimme en koelbloedige dame mee. Het grootste deel van het boek speelt zich af in Rome. Langdon en Vittoria snellen zich van de ene toeristische attractie naar de andere, maar komen hier heel wat huiveringwekkender situaties tegen dan de gemiddelde toerist er zal aantreffen. Het leuke vond ik dat ik de meeste plaatsen die een rol spelen in het boek, zelf ook gezien heb, en dat ik zelfs een keer wist voordat Langdon het wist, wat de volgende ‘halte’ bij hun klopjacht was. Dat was de Engelenburcht, waar ik twee jaar geleden tijdens een conferentie in Rome een heel bijzonder diner heb gehad. Gelukkig was er toen geen Hassassin :-) .
Ook dit is weer een spannende Brown, zoals ik al eerder hier meldde weet hij heel goed spanning op te bouwen. Maar na drie Brown-boeken begin ik zijn kunstje toch steeds beter te doorzien. Het vervelende aan dit boek vond ik dat er erg veel geweld en bloederige details in voorkwamen. Brown lijkt er genoegen in te scheppen zoveel mogelijk gruwelijke manieren te bedenken waarop iemand kan dood kan gaan. Ook de vele plotwendingen gaan op een bepaald moment vervelen. En het einde met de helicopter is ronduit ongeloofwaardig. Nee, ik zal niets verklappen.
Voor mij voorlopig geen Dan Brown meer.

Gemaakt met WordPress