Petra’s Weblog

30 september 2005

Verloren zielen / Alex Kava

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:38

Het is nog nooit eerder gebeurd: toen ik dit boek uit had, ben ik onmiddellijk naar amazon gesurfd om de overige boeken van deze schrijfster (Alex is een dame) aan te schaffen. Dit boek heeft alles wat een thriller aantrekkelijk maakt: uiteraard een hoop spanning, vaart, een goede verhaallijn, goed uitgewerkte karakters en zelfs nog een vleugje romantiek. En het is nog eens in een prettige stijl geschreven ook.
Hoofdpersoon is FBI-agent Maggie O’Dell. Ze moet een reeks verkrachtingen c.q. moorden oplossen. Het valt op dat de moorden steeds plaatsvinden als er een gebedsbijeenkomst is georganiseerd door een rondreizende christelijke sekte. Ondertussen maken we kennis met de moeder van Maggie, die helemaal in de ban is van de leider van de sekte, en Justin, een wegloper die bij de sekte is opgevangen, maar met gepaste reserve kijkt naar wat er bij de sekte gebeurt.
Een heerlijk boek, maar dat had ik geloof ik al duidelijk gemaakt.
[Vert. van 'The soul catcher', 2002]

28 september 2005

Blauw Monster

Geplaatst onder: algemeen — Petra @ 23:11

Soms ben je opeens toe aan iets nieuws. Een paar nieuwe sokken, een nieuwe balpen of… een nieuwe auto. Dat laatste overkwam mij. Mijn auto was inmiddels de tien jaar gepasseerd, en dan worden de onderhoudskosten wel erg hoog. Dus tijd om hem in te ruilen voor een jonger exemplaar. En dan meteen maar een nieuw modelletje. Ik had de garage gevraagd voor me uit te kijken naar een geschikte auto. Zij stelden een tijdje later deze auto voor. Nu is die garage niet echt naast de deur en ik zat vrij krap in m’n tijd, dus heb ik, na een blik op internet geworpen te hebben, telefonisch gezegd dat ik hem kocht. Ongezien dus… Daar werd bij het ophalen van de auto nog wel een opmerking over gemaakt :-) .
Inmiddels heb ik dit Blauwe Monster een week in mijn bezit. Het rijdt lekker, en tot nu toe heb ik geen spijt van mijn aankoop. Ik kan er weer een paar jaar tegen!

25 september 2005

De Acht / Katherine Neville

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:24


Dit boek dateert al uit 1989, maar is nu pas (waarschijnlijk meeliftend op de hype van ‘De Da Vinci Code’) in het Nederlands vertaald. En eerlijk gezegd doet het ook wel een beetje denken aan ‘De Da Vinci Code’. Ook hier is er sprake van iemand die tegen wil en dank verzeild raakt in een eeuwenoud mysterie, gecodeerd in raadsels, en dat gaat ontrafelen. Maar daar houdt ook iedere gelijkenis op. Want ‘De Acht’ is veel beter!
Het verhaal speelt zich af in twee tijden: net na de Franse revolutie en in 1972. Waar het zich afspeelt, is iets moeilijker aan te duiden, want in beide verhaallijnen wordt de hele wereld rondgereisd. Inzet is het ‘Montglane’ schaakspel, ooit eigendom geweest van Karel de Grote. De eigenaar van het schaakspel zou over grote machten beschikken. Tot aan de Franse revolutie lag het begraven bij het Montglaneklooster in Zuid-Frankrijk, maar omdat het klooster geconfisqueerd dreigt te worden, laat de abdes van het klooster, die op de hoogte is van het geheim, het spel opgraven en geeft de onderdelen mee aan een aantal nonnen, die ervoor zorgen die ervoor zorgen dat de stukken over de hele wereld worden verspreid. In 1972 wordt de Amerikaanse computerexpert Catherine Velis naar Algerije gestuurd door haar werkgever. Ze raakt betrokken bij wat met een understatement ‘Het Spel’ heet: het werk van een aantal mensen om de stukken weer bij elkaar te brengen, om te voorkomen dat ze in verkeerde handen vallen.
Neville weet op knappe wijze de onderdelen van het verhaal, inclusief de historische verhaallijn, met elkaar te verbinden. Bovendien heeft ze ook nog eens een prettige schrijfstijl en is het boek spannend. Voor mij is dit de ondekking van het jaar!
[Vert. van 'The Eight', 1989]

8 september 2005

Firefly Summer / Meave Binchy

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:04


Wanneer ik zin heb in een ongecompliceerd boek waar ik helemaal in kan duiken, grijp ik vaak naar een Binchy. Haar boeken kabbelen altijd lekker voort. Zo ook ‘Firefly Summer’. Het boek speelt zich af in de jaren zestig in het Ierse dorpje Mountfern. Hoofdpersoon is het gezin Ryan, eigenaar van de plaatselijke pub. Maar ook de overige dorpsbewoners krijgen ruimschoots de aandacht. Het voortbestaan van de pub van de Ryans wordt bedreigd als Patrick O’Neill, een naar Amerika geëmigreerde Ier, terugkeert naar Mountfern om de ruïne van een landhuis om te toveren in een superdelux hotel. Tegen deze achtergrond speelt het verhaal, dat een periode van vier jaar bestrijkt, zich af. Het boek laat zich lezen als een soap. Vriendschappen worden gesloten of mensen krijgen ruzie. Er ontwikkelen zich nieuwe relaties, mensen worden ziek, krijgen een ongeval of gaan dood. En steeds beschrijft Binchy hoe iedereen in het dorp overal op reageert. Dat wordt trouwens soms wel irritant, het haalt behoorlijk de vaart uit het verhaal. Desondanks is het sympathiek boek, met sympathieke hoofdpersonen (en soms iets minder sympathiek, maar dat houdt het verhaal wel sappig) dat lekker wegleest. Mooi einde trouwens, dat in een gothic novel niet zou misstaan….

1 september 2005

Noorderveen / Arnuldur Indridason

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:45

In een ietwat vervallen souterrainwoning in Reykyavik wordt het lijk gevonden van de bewoner van die woning, Holberg. Zijn schedel is ingeslagen met een zware glazen asbak. Op het eerste gezicht lijkt het op het werk van een betrapte inbreker, maar er is een briefje achtergelaten met een cryptische tekst waaruit rechercheur Erlendur afleidt dat de dader het heel doelbewust op Holberg gemunt had. Erlendur duikt in het leven van Holberg en vindt uit dat deze man geruime tijd geleden een aantal keren van verkrachting is beschuldigd en dat hier zelfs een of meer kinderen uit geboren zijn. Een van die kinderen is al vroeg overleden aan een erfelijke ziekte, waar Holberg mogelijk drager van is. Er kunnen nog meer kinderen zijn, en die zouden ook deze erfelijke ziekte kunnen hebben. Deze kinderen zouden inmiddels volwassen zijn. Moet de dader in die richting gezocht worden?
Dit is zo’n typische scandinavische politieroman, compleet met tobbende, sombere, eenzame rechercheur en voortdurend kou en sneeuw. Je wordt er niet vrolijk van. Maar het zit wel knap in elkaar. Enig minpuntje is het wat houterige taalgebruik in de Nederlandse vertaling. Er moeten toch wel vertalers te vinden zijn met een iets grotere taalvaardigheid?

Gemaakt met WordPress