Petra’s Weblog

31 januari 2006

Pigs in heaven / Barbara Kingsolver

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:37

Toen ik me inschreef voor deze boekring van bookcrossing, was het alleen maar omdat ik van de vorige boeken van Kingsolver zo genoten had. Toen ik het boek ontving, bleek het het vervolg te zijn op ‘The Bean Trees’, wat een zeer aangename verrassing was. Een hernieuwde kennismaking met Taylor en haar geadopteerde Indiaanse dochter Turtle!
Als Turtle bij Oprah Winfrey op tv verschijnt omdat ze het leven van een jongen heeft gered, hoort een Cherokee advocaat, Annawake Fourkiller, dat Turtle geadopteerd is. Maar bij de Cherokees, waar Turtle waarschijnlijk oorsponkelijk vandaan komt, mag een kind alleen maar buiten de stam geadopteerd worden met uitdrukkelijke toestemming van de stam. Annawake ontdekt dat dat bij de adoptie van Turtle niet gebeurd is en dat daarom de adoptie ongeldig is. Turtle moet teruggegeven worden aan de stam. Als Annawake dit aan Taylor vertelt, vlucht deze weg met Turtle. Ondertussen gaat Taylors moeder, Alice, logeren bij een nicht die Cherokee is. Langzaamaan ontstaat een oplossing die voor iedereen acceptabel is.
Hoewel dit ook weer een pakkend boek was (de vraag ‘mag Turtle bij Taylor blijven?’ maakt dat je het boek niet kunt wegleggen) vond ik het toch wat minder warm aandoen dan The Bean Trees. Vriendschap en acceptatie spelen hier een minder belangrijke rol – het gaat juist om regels, tradities en familiebanden. En helaas zag ik ook het einde al lang aankomen. Het toeval speelt een grote rol, alhoewel er wel wat mensen waren die het toeval een handje hebben geholpen. Maar toch, helemaal bevredigend is het allemaal net niet.
[343 pagina’s. 2006: aantal boeken 6, aantal pagina’s 1773]

26 januari 2006

Dietrich, mijn moeder / Maria Riva

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 23:31

Een biografie over filmlegende Marlene Dietrich, geschreven door haar dochter Maria. Wie denkt dat het daarom wel een kritiekloos en positief verhaal zal zijn geworden, komt bedrogen uit. Als er iemand de truukjes en egocentrisme van Dietrich kan doorzien, is het haar dochter wel, die haar leven lang door haar moeder gemanipuleerd is, als we dit boek mogen geloven. Marlene kende in haar leven maar een persoon die echt belangrijk voor haar was, en dat was zij zelf. Al het andere moest daarvoor wijken. Ze regisseert haar prive-leven net zoals haar films geregisseerd worden. En als het dan eens wat anders uitpakt dan maakt ze er voor haarzelf gewoon een andere versie aan, en die bazuint ze net zo lang rond tot iedereen, inclusief zijzelf, het gelooft.
Een citaat uit het boek, waarin naar mijn idee het karakter van Dietrich goed samengevat wordt. Maria zegt tegen de toenmalige minnaar van haar moeder, Remarque, dat ze niet van haar moeder houdt. Hij antwoordt: “Dat moet je wel doen. Zij houdt van je volgens haar eigen opvatting van liefde. Maar zij maakt duizend omwentelingen per minuut, terwijl wij er toevallig, zoals normaal is, honderd per minuut maken. Wij hebben een uur nodig om haar lief te hebben, zij houdt net zo veel van ons in zes minuten en is bezig met al het andere dat ze doen moet, terwijl wij ons afvragen waarom ze niet van ons houdt, zoals wij van haar houden. Wij vergissen ons, dat heeft ze al gedaan.”
Ondanks het genuanceerde portret dat van Dietrich geschilderd wordt, maakt het boek soms een wat geromantiseerde indruk. Dat komt vooral doordat veel dialogen letterlijk weergegeven worden. Maar het is natuurlijk uitgesloten dat Riva zich die dialogen na al die jaren nog woord voor woord kan herinneren. Maar waarschijnlijk moet je ze vooral zien als impressies van dialogen zoals ze gevoerd hadden kunnen zijn.
Het boek geeft een mooi, onopgesmukt portret van Dietrich. De mythe die rond Dietrich is gevormd, wordt volledig doorgeprikt. Alleen jammer dat het zo dik is. Ik heb niets tegen dikke boeken, maar dit boek had zeker de helft dunner gekund. Er wordt soms wel erg veel herhaald of in detail verteld.
[752 pagina’s. 2006: aantal boeken 5, aantal pagina’s 1430]

22 januari 2006

De geschiedenis van het Nederlands in een notendop / Nicoline van der Sijs

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:34

Eerlijk gezegd dacht ik niet ‘kom, laat ik eens een boek over de geschiedenis van het Nederlands meenemen’ toen ik in de plaatselijke bieb aan het struinen was. Maar toen ik dit boek zag liggen, hoefde ik er toch niet lang over na te denken voor ik het meenam. Nederlands is leuk (of liever gezegd: taal is leuk) en geschiedenis is leuk, dus een boek over deze combinatie moet ook leuk zijn. Bovendien kende ik de ‘in de notendop’-serie als zeer leesbare maar toch gedegen werkjes.
Van der Sijs had duidelijk moeite met het ‘notendop’-concept. Ik neem aan dat de uitgever haar een maximum aantal pagina’s heeft opgelegd, en ze heeft haar uiterste best gedaan om zoveel mogelijk informatie in de haar toebemeten ruimte te stoppen. Wat een informatiedichtheid! Vanaf het Indo-Europees van de prehistorie, via het bekende ‘hebban olla uogala nestas’ tot en met 21e-eeuwse ‘Murks’, ze jaagt het er allemaal doorheen. Door de vele voorbeelden blijft het wel levendig. Leuk boekje!
[156 pagina’s. 2006: aantal boeken 4, aantal pagina’s 678]

20 januari 2006

Het eiland / Geert Mak

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:31

Grappig, een mini-boekje, te koop bij bruna voor 1 euro. In 2006 hebben ze iedere maand een ander boekje in deze serie. Voornamelijk gericht op jongeren, om te laten zien dat lezen ook gewoon leuk kan zijn. Maar ook deze inmiddels al wat oudere jongere is gek op dit soort hebbedingetjes.
‘Het eiland’ is een hoofdstuk uit ‘De engel van Amsterdam’ en gaat over het het KNSM-eiland in Amsterdam. Het beschrijf hoe het eiland aanvankelijk bevolkt werd met idealistische krakers, daarna werd het een kunstenarskolonie en vervolgens vestigde er zich zo’n beetje iedereen die op zoek was naar een toevluchtsoord. Het eiland versmeert en verpaupert en wordt uiteindelijk een wonderbaarlijke mengeling van idylle, anarchie en chaos. Toch is het geen negatief verhaal. Als een soort schrijvende camera registreert Mak wat er gebeurt. Soms schokkend, soms vertederend, maar altijd sfeervol.
[56 pagina’s. 2006: aantal boeken 3, aantal pagina’s 522]

10 januari 2006

Ken je eigen hoofdmenu / Patty Harpenau

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:07

Dat lijkt me wel wat: nooit meer op dieet en toch afvallen. Dat is was Harpenau haar lezers belooft. Het uitgangspunt dat je moet leren ‘hoofdhonger’ (zin in iets lekkers) moet onderscheiden van ‘maaghonger’ (dan heb je echt iets te eten nodig). Wanneer je de ‘hoofdhonger’ weet te onderdrukken en alleen iets eet wanneer je ‘maaghonger’ hebt, en dan liefst nog Iets Verantwoords, val je vanzelf af. Simpel toch? Het lijkt heel concreet, maar toch is het boek wat zweveriger dan ik gehoopt had. Want wist je dat je lichaamsvet hebt opgebouwd zodat dit als een soort zwemvest kan dienen op de woelige baren van je leven? Je moet ontdekken waarom je dat zwemvest nodig hebt, en dan realiseren dat je ook zonder dat zwemvest kunt. En dan valt het vanzelf van je af….
Het positieve van het boek van Harpenau vind ik dat het je wel bewuster maakt van het feit dat er allerlei redenen zijn om iets eetbaars in je mond te stoppen, en dat dat uiteraard lang niet altijd nodig is. Maar de ultieme methode voor een ideaal gewicht is het voor mij helaas niet. Maar misschien waren mijn verwachtingen ook wel iets te hoog gespannen.
[191 pagina's. 2006: aantal boeken 2, aantal pagina’s 466]

2 januari 2006

Het leugenparadijs / Morag Joss

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:46

2006 is nog maar net begonnen, maar dit boek wil ik hierbij alvast nomineren voor Beste Boek van het Jaar! Ik ben zelf altijd voorzichtig met vergelijkingen, maar Joss benadert in dit boek het niveau van Ruth Rendell heel dicht. Het heeft dezelfde ingrediënten: mensen die op het eerste gezicht redelijk normaal zijn, maar waarbij je gaandeweg ontdekt dat er toch wel een steekje aan los zit, en waarvoor je ondanks hun verkeerde keuzes toch sympathie blijft voelen. Ook hier is er sprake van Een Huis, maar waar dit bij Rendell vaak bijna een hoofdpersoon in het boek is, is het hier slechts een decor. En natuurlijk een dramatische climax, die je eigenlijk al vanaf hoofdstuk 1 voelt aankomen, en waardoor dat ambivalente gevoel wordt opgeroepen dat je aan de ene kant het boek niet kunt wegleggen, je wilt weten hoe het verder gaat, maar dat je aan de andere kant niet verder wilt lezen omdat je voelt dat het slecht gaat aflopen.
Jean Wade is beroepshuisoppasser. Het laatste huis waar ze op past voor ze met pensioen gaat is een luxe, afgelegen villa. Impulsief besluit ze alle oppasregels aan haar laars te lappen en het huis als het hare te beschouwen. Ze komt in contact met het jonge stel Michael en Steph, die met hun baby al snel bij haar intrekken. Met z’n allen maken ze van de villa hun eigen paradijs. Maar uiteraard zijn er altijd mensen die deze idylle willen verstoren..
[Vertaling van Half broken things, 2003]
Statistieken 2006: aantal boeken 1, aantal pagina’s 275

1 januari 2006

Goede voornemens

Geplaatst onder: algemeen — Petra @ 21:38

Ik ben er ook niet aan ontkomen: het maken van goede voornemens voor 2006. Die zijn echter weinig origineel en ik zal ze hier dan ook maar niet noemen. Een voornemen is echter wel relevant voor dit weblog: ik wil in 2006 graag bijhouden hoeveel boeken en pagina’s ik gelezen heb. Aangezien ik hier toch al bijhoud welke boeken ik lees, is het een kleine moeite om daarbij te registreren hoeveel ik boeken en pagina’s ik tot en met dat boek gelezen heb. Mijn excuses aan iedereen die niet van dit soort geneuzel houdt, maar deze cijferfreak vindt dit soort zinloze statistiekjes erg leuk…
Fijn 2006!

Gemaakt met WordPress