Petra’s Weblog

31 juli 2006

Gevallen meisjes / Ingrid Black

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:26

Al direct vanaf het begin van het boek had ik zo’n deja-vu gevoel. Ik was het allemaal al eens eerder tegengekomen: de gesjeesde FBI-agente die nu iets vaags in Dublin doet en een relatie heeft met de plaatselijke inspecteur van politie. Uiteindelijk kwam ik erachter dat ik ooit in een ander boek van Ingrid Black begonnen ben met dezelfde hoofdpersonen. Blijkbaar heb ik het nooit uitgelezen, want er is niets van terug te vinden in dit weblog. Waarom weet ik niet. Vond ik er niets aan of kwam ik misschien in tijdnood omdat het boek terug moest naar de bieb? Misschien moet ik ook maar de niet uitgelezen boeken gaan bloggen, compleet met reden van terzijde schuiven :-) .
Gevallen meisjes is toch een alleszins aardig boek. Goed, het regent voortdurend in Dublin, maar dat verhoogt de troosteloze sfeer alleen maar. Een of ander godsdienstwaanzinnige heeft vijf jaar geleden een serie prostituees vermoord. Hij lijkt opnieuw toe te slaan, maar alleen onze hoofdpersoon weet dat het helemaal niet dezelfde dader kan zijn. Maar wie is het dan wel?
Vreemd dat je over slechte boeken altijd meer te zeggen hebt dan over thrillers die best de moeite waard waren. Zo ook hier. De positieve punten lijken toch altijd op hetzelfde neer te komen: goed verhaal, sterk plot, geloofwaardige en goed uitgewerkte hoofdpersonen. Kortom, Black is een aanrader.
[Vert. van The Dead, 2003]
[384 pagina’s. 2006: aantal boeken 36, aantal pagina’s 12582]

22 juli 2006

Nothing to fear/ Karen Rose

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:11

De hoogste tijd om weer eens verder te gaan met mijn romantic suspense project. De volgende auteur die uitgeprobeerd moet worden is Karen Rose. We hebben een Medogeloze Moordenaar, Sue (een vrouw dit maal, komt weinig voor in het genre). Zij wil afrekenen met iedereen in haar verleden en besluit daarom om de doofstomme jongen Alec te ontvoeren, omdat ze nog een appeltje met zijn vader te schillen heeft. Ze duikt onder in de anonimiteit van een opvanghuis voor mishandelde vrouwen en vertelt dat Alec haar zoon is. Directeur van het tehuis is de beeldschone vrouw Dana. De vader van Alec waarschuwt niet de politie, maar schakelt zijn zwager in, de prive-detective Ethan. In Chicago loopt Ethan Dana tegen het lijf (ja, toeval bestaat nog) en er bloeit uiteraard iets moois op tussen de twee. Maar omdat ze beiden niet vertellen wie ze werkelijk zijn en wat ze doen, komen ze Sue pas op het spoor als het al bijna te laat is.
Van de auteurs in dit genre die ik tot nu toe gelezen heb, vind ik Rose toch wel de minste. Het verhaal heeft wel erg veel uitweidingen nodig om de 500 pagina’s vol te maken. In de helft van het aantal pagina’s was het allemaal een stuk vlotter geweest. De karakters zijn eendimensionaal (Dana: mooi, workaholic en gedreven. Ethan: mooi, workaholic en gedreven. Sue: door en door slecht) en ontwikkelen zich niet. Met name de beweegredenen van Sue blijven erg duister. Okee, ze wil wraak nemen voor al het ‘onrecht’ dat haar in het verleden is aangedaan, maar waarom ze dan zo’n spoor van lijken achterlaat, blijft onduidelijk. De romantiek ligt er in vergelijking met de andere boeken wat dikker bovenop. Ethan en Dana kijken elkaar voortdurend diep in de mooie ogen. In boeken van andere schrijvers is het er meestal wat subtieler doorheen verweven, wat ik persoonlijk beter te verteren vind. De erotiek is hier wat explicieter.
Mocht ik ooit vast komen te zitten op een vliegveld en Karen Rose is het enige boek dat ze te koop hebben in de kiosk, dan zal ik niet aarzelen om het te kopen en ik zal me er zeker mee amuseren. Maar in alle andere gevallen zijn er toch genoeg schrijvers te vinden waar ik meer plezier aan beleef.
[505 pagina’s. 2006: aantal boeken 35, aantal pagina’s 12198]

13 juli 2006

Goed in bed / Jennifer Weiner

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 23:21

Na alle thrillers is het het de hoogste tijd voor een chicklit. Zoals de titel misschien doet vermoeden, is het niet een handleiding voor betere standjes, maar de titel slaat op de gelijknamige rubriek in een vrouwenblad, die wordt volgeschreven door Bruce. Bruce is de ex van Candice, en in zijn rubriek leest Candice allerlei initimiteiten over haar inmiddels voorbije relatie met Bruce terug. De maat is voor haar helemaal vol als hij haar beschrijft als een dikke vrouw, wat niet geheel bezijden de waarheid is, maar wat toch wel wat confronterend is om in een tijdschrift terug te lezen. Desondanks heeft Candice er spijt van dat ze het heeft uitgemaakt en doet ze er alles aan om Bruce terug te krijgen. Maar gaat het om Bruce, of kan ze gewoon niet tegen alleen zijn?
Na een dramatische gebeurtenis glijdt Candice weg in een zware depressie, maar gelukkig is daar de Juiste Man om haar er bovenop te helpen. Als ze dan ook nog opeens stinkend rijk wordt omdat ze eindelijk haar filmscript heeft weten te verkopen, is het de hoogste tijd voor een eind-goed-al-goed einde.
Het is geen boek dat lang in je geheugen blijft hangen, maar het is amusant leesvoer. Weiner heeft een prettige, licht ironische schrijfstijl, dat het hele boek heerlijk licht verteerbaar maakt. Niets mis mee.
[383 pagina’s. 2006: aantal boeken 34, aantal pagina’s 11693]

4 juli 2006

De tweelingbroer / Victoria Blake

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 23:18

Weer een nieuwe schrijver ontdekt! Dit keer dank zij de Vrij Nederland Detective & Thrillergids, waar dit boek 3 sterren kreeg. Wat mij betreft hadden het er ook wel vier, misschien wel vijf mogen worden.
Het boek valt in een genre dat ik vooral ken in de Amerikaanse misdaadliteratuur, maar wat binnen de Engelse thrillers toch wat zeldzamer is: de private eye, en dan nog wel een van de meer ‘hard boiled’ soort. De p.i. in kwestie is Samantha Falconer. Blake heeft van haar een lekker gecompliceerd karakter gemaakt. Als judoka is ze ooit wereldkampioen geweest, maar moest stoppen na een blessure, iets waar ze nog steeds geen vrede mee heeft. Op de achtergrond speelt ook het verhaal van haar vader, die het gezin verliet toen Sam vier was, en die nu opeens opduikt. Het karakter van Sam krijgt dus voldoende diepte. Het eigenlijke verhaal draait rond de vermissing van een top-roeier uit het Oxford team. Deze voorbeeldige jongen duikt af en toe op en doet dan minder voorbeeldige dingen. Tot blijkt (ik zal het maar verklappen, tenslotte doet de titel dat ooit) dat hij een ontspoorde tweelingbroer heeft.
De verhaallijnen grijpen goed in elkaar en de vaart wordt er lekker in gehouden. Samen met het goed uitgewerkte karakter van Sam is dit echt een topthriller. Ik wil meer Blake! Nog even het leukste citaat uit dit boek: ‘Een van de meest bizarre aspecten aan Oxford was dat twee prachtige straten als Broad Street en de High waren verbonden door deze foeilelijke straat die niet zou hebben misstaan in het centrum van Swindon.’ Maar misschien moet je in Swindon geweest zijn om je hier iets bij voor te kunnen stellen…
[Vertaling van 'Cutting blades', 2005]
[351 pagina’s. 2006: aantal boeken 33, aantal pagina’s 11310]

Gemaakt met WordPress