Petra’s Weblog

19 augustus 2006

De geur van sterfelijkheid / Simon Beckett

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:50

“Een menselijk lichaam begint vier minuten na overlijden te ontbinden.” Weer een nieuw exemplaar in mijn verzameling ‘pakkende openingszinnen’. Deze opening impliceert dat het boek niet bestemd is voor mensen met een zwakke maag. Dat klopt ook wel: het menselijk ontbindingsproces, met alle levensvormen die daarbij horen, vormt een belangrijk motief in het boek. Dat komt ervan als je een forensisch antropoloog tot hoofdpersoon van je boek maakt. Het gaat hier om David Hunter, die na de dood van zijn vrouw en dochtertje zijn carriere als forensisch antropoloog en het drukke Londen achter zich heeft gelaten, om zich te vestigen als huisarts in een klein, afgelegen plaatsje. Wanneer daar een lichaam in verregaande staat van ontbinding wordt gevonden, doet de politie een beroep op Hunters vaardigheden.
Als nog meer vrouwen verdwijnen en enkele dagen later dood worden teruggevonden, wordt de sfeer in het dorpje steeds grimmiger. Niemand vertrouwt elkaar meer, en de dorpelingen deinzen er zelfs niet voor terug om voor eigen rechter te gaan spelen.
De beklemmende sfeer in het dorp wordt prachtig beschreven – en daar draagt de almaar voortdurende hittegolf zeker aan bij. De plot zit briljant in elkaar. Net als je denkt dat je weet hoe het in elkaar zit, komt er nog een laatste plotwending die alles opeens in heel ander perspectief plaatst. Heel knap gedaan!
Het enige minpunt is het perspectief van het boek. Het is beschreven in de eerste persoon, vanuit Hunter. Daar is niets mis mee. Toch zijn er hoofdstukken die in de derde persoon geschreven zijn, vanuit de slachtoffers van de maniak. Dit is kennis die Hunter niet heeft – dus opeens duikt er een alwetende verteller op. Daar had ik wat moeite mee. Het verhoogt wel de spanning, maar het heeft een storend effect op de structuur van het boek. Ik ben benieuwd waarom Beckett hiervoor gekozen heeft.
Dit is ook het enige negatieve wat er over dit boek te vertellen is. Als je de ietwat plastische beschrijvingen van de lijken voor lief neemt, heb je een geweldig spannend boek in handen dat je absoluut niet kunt wegleggen voor het helemaal uit is.
[Vertaling van: The Chemistry of Death, 2006]
[349 pagina’s. 2006: aantal boeken 39, aantal pagina’s 13906]

17 augustus 2006

Voor de vorst / Henning Mankell

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:39

Hoewel Mankell een tijdje beweerde de laatste roman met Kurt Wallander geschreven te hebben, komen we de knorrige rechercheur in ‘Voor de vorst’ weer tegen. Weliswaar niet meer als hoofdpersoon, maar als vader van Linda Wallander. Linda heeft de politieopleiding gevolgd en mag binnenkort beginnen als agent bij hetzelfde korps als haar vader. In de tussentijd woont ze bij haar vader en verveelt ze zich. Tot haar vriending Anna spoorloos verdwijnt. Linda heeft direct het gevoel dat er iets ernstig mis is en gaat op onderzoek uit. Door haar onderzoek gaat ze Anna op een heel andere manier bekijken. Wanneer Anna na een paar dagen weer opduikt, bagatelliseert ze haar ‘verdwijning’, maar Linda blijf het gevoel houden dat er iets ernstig mis is.
Ondertussen houdt vader Kurt zich bezig met het onderzoek naar een religieuze sekte die steeds gewelddadiger begint te worden. Bijna te laat realiseren Anna en haar vader zich dat beide zaken wel eens met elkaar te maken kunnen hebben.
Behalve gewoon een goed leesbaar, spannend boek (dat is iets wat Mankell wel toevertrouwd is), is het nu ook een boeiend om Kurt Wallander vanuit een ander perspectief te zien. We bekijken hem nu vanuit Linda. Kurt en Linda lijken erg op elkaar, waardoor ze elkaar ook regelmatig in de haren vliegen. Maar wanneer ze samen aan dezelfde zaak werken, krijgt Linda steeds meer respect voor de wijze waarop haar vader te werk gaat.
[505 pagina’s. 2006: aantal boeken 38, aantal pagina’s 13557]

6 augustus 2006

The Night Watch / Sarah Waters

Geplaatst onder: algemeen — Petra @ 21:38

Na drie romans die zich in de victoriaanse tijd afspelen, heeft Waters nu een roman in de Tweede Wereldoorlog gesitueerd. In Londen, om precies te zijn. We maken kennis met vier hoofdpersonen, die soms zijdelings en soms wat intensiever met elkaar te maken hebben. We volgen deze personen gedurende de periode van 1941 tot 1947. Het bijzondere is dat het verhaal zich van achteren voren in de tijd afspeelt. Het eerste deel is 1947 en dan volgen 1944 en 1941. Het is meer dan een literaire truc. Door met 1947 te beginnen, wordt je je ervan bewust dat zich het een ander heeft voorgedaan in het verleden van de hoofdpersonen, dat invloed heeft op hun onderlinge verhoudingen. Vervolgens krijg je daar in het deel over 1943 meer zicht op. Dit is dan ook het grootste deel, het neemt bijna de helft van het boek in. Opvallend is dat 1941 het met nog geen 50 pagina’s moet doen, terwijl daar toch de basis ligt van alle verwikkelingen.
Waters heeft niet geprobeerd een afgerond verhaal te vertellen, wat ze in haar andere boeken wel deed. Veel meer wil ze ons een aantal personen schetsen, tegen de achtergrond van de tweede wereldoorlog (in de delen die zich in de oorlog afspelen vallen er vrijwel voortdurend bommen), zonder er echt een oorlogsboek van te maken. Het gaat veel meer om de persoonlijke ontwikkeling en om hun onderlinge wisselwerking. Aan de ene kant vind ik dat ze hier goed in geslaagd is, aan de andere kant doet de hele opzet toch net iets te geconstrueerd aan.
[470 pagina’s. 2006: aantal boeken 37, aantal pagina’s 13052]

Gemaakt met WordPress