Petra’s Weblog

21 augustus 2008

Tot op het bot / Daniel Hecht

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:22

Na mijn eerdere positieve ervaringen met Daniel Hecht had ik deze uit de bieb gehaald. Op de voorkant staat: ‘Een Cree Black mysterie’. Pas toen ik thuis kwam, las ik de tekst op de achterflap: “De Cree Black Mysteries zijn thrillers over sjamanisme en het onderbewuste”. Toen ik in het begin van het boek ook nog las dat deze mevrouw Black een paranormaal detectivebureau heeft, vroeg ik me ernstig af of ik wel verder moest lezen. Want een prive-detective die niet hoeft te speuren, maar opeens ‘ziet’ wie het gedaan heeft is natuurlijk dodelijk voor de spanning in de thriller. Bovendien heb ik niet zoveel met dit soort zweverigheid.
Gelukkig won mijn nieuwsgierigheid het van mijn achterdocht en ben ik wel verder gaan lezen. Gelukkig maar. Want Tot op het bot is een gewone, down-to-earth triller. Eigenlijk is het gehalte aan misdaden bijzonder klein, maar de hoeveelheid raadsels des te groter, zodat er voor de lezer toch genoeg te beleven valt. Het boek begint met de vondst van het skelet van een man die vermoedelijk bij de aardbeving van San Francisco in 1906 is overleden. Het skelet vertoont ernstige vergroeiingen en wordt daarom door het onderzoeksteam ‘Wolfman’ genoemd. Rechercheur Marchetti, bezig met zijn laatste zaak voor zijn pensioen, roept er zijn ‘nichtje’ Cree Black bij om op persoonlijke titel de zaak te onderzoeken, want de SFPD gaat zich natuurlijk niet bezighouden met een zaak van zo’n 100 jaar oud. Samen met Ray gaat ze op onderzoek uit in archieven en bibliotheken.
Tegelijkertijd lezen we fragmenten uit het dagboek Lydia Schweitzer, een tijdgenoot van de Wolfman. Dat maakt wel wat meer duidelijk, maar niet hoe zij en de Wolfman uiteindelijk aan hun einde gekomen zijn.
Dit gegeven levert op zich al een boeiend verhaal op, maar als een rode draad door het hele loopt ook nog de vraag naar wat je gewichtig ‘de wolf in de mens’ zou kunnen noemen. Waarom gaat iemand door het lint? Is dat gerechtvaardigd? Wat gebeurt er dan precies? Zowel Marchetti als Ray houden zich om verschillende redenen met deze vraag bezig. Hecht heeft van deze personen dan ook boeiende karakters gemaakt, met allebei een prachtige duistere kant. Cree Black komt wat dat betreft wat minder uit de verf: zij blijft toch vooral de intelligente en vasthoudende onderzoeker, wat haar wat meer eendimensionaal maakt.
Goed boek, met verschillende lagen, mooie karakters en een origineel gegeven. Van een plot is niet echt sprake, maar ook zonder dat is het een sterk verhaal.
(Vertaling van: Bones of the Barabary Coast, 2006)

14 augustus 2008

Staying at Daisy’s / Jill Mansell

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:41

Hector is hoteleigenaar, zijn dochter Daisy runt het hotel. Hector heeft een zakelijke overeenkomst afgesloten met Maggie, om eens in de week samen seks te hebben en verder niets. Daisy is alleen na het overlijden van haar ontrouwe man en heeft het vertrouwen in het mannelijk deel van de bevolking verloren. Dan is er nog Tara, kamermeisje in het hotel en nichtje van Maggie. Ook alleenstaand en heeft een weinig gelukkige hand bij het kiezen van haar partners. En had ik al verteld over Barry, de man die de nier van de overleden man van Daisy heeft ontvangen, inmiddels kruier in het hotel is en een relatie heeft met het meisje waar de man van Daisy haar destijds mee bedroog? Kunt u het nog volgen???
Kortom, we hebben hier te maken met een heuse chicklit. Verwikkelingen te over, en gedurende het hele boek is het een leuk raadspel om de stellen te voorspellen die aan het einde van het boek nog lang en gelukkig leefden. Ik had het halverwege het boek al geraden, maar dat zegt misschien meer iets over de voorspelbaarheid van het boek dan over mijn intelligentie.
Maar het is met vaart en humor geschreven, en allemaal zeer vermakelijk. Het biedt een paar uur ongecompliceerd leesplezier, en dat is soms best lekker.

5 augustus 2008

Inhaalslag…..

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:51

Jeetje, het is weer zover. Op mijn lijst staan een hele rij boeken die ik inmiddels gelezen heb, maar waarvan het er niet is gekomen om een blogje te maken. Dan maar weer een verzamelblog….

15 juni: Cel / Charles den Tex: Reuzespannend boek, zelfstandig te lezen vervolg op De macht van Meneer Miller. Mooi kafkaiaans begin (man die getuige is van een verkeersongeval wordt gearresteerd als verdachte terwijl hij zich nergens van bewust is). Beklemmend gegeven: iemand gaat er van door met je identiteit en weet daardoor je hele leven te ontwrichten. Absolute aanrader!

19 juni: Vingers van marsepein / Rascha Peper: Vreemd genoeg is dit boek al redelijk weggezakt in mijn geheugen, een teken dat het niet zoveel indruk heeft gemaakt. Twee paralelle verhalen, waarvan een ergens in de 17e eeuw (?) speelt, en het andere in onze tijd. Centraal gegeven zijn de preparaten van menselijke resten op sterk water.

7 juli: De ontvoering / Mark Gimenez: Tip uit de VN Detective&Thrillergids die zijn verwachtingen goed waarmaakt. Meisje van 10 wordt ontvoerd. Door de politie afgedaan als de zoveelste pedo-zaak, maar vader en opa van het meisje weten wel beter en gaan samen op zoek. Het boek zit zeer geraffineerd in elkaar – alle lijntjes die in het begin onlogisch of vergezocht lijken, komen aan het eind van het boek keurig bij elkaar en blijken dan opeens toch een functie te hebben. Ook een aanrader.

21 juli: The Samurai’s Garden / Gail Tsukiyama: Ingetogen maar toch indrukwekkend verhaal. In 1937 verblijft een Chinese jongen een jaar in het Japanse vakantiehuis van zijn opa, met alleen diens bediende als gezelschap. Langzaamaan sluit hij vriendschap met de bediende en diens (verborgen) vriendin, en leert hij het trieste levensverhaal van de twee kennen.

1 augustus: The Mephisto Club / Tess Gerritsen: Ook zo’n boek waarvan ik nu al weer bijna ben vergeten waar het over ging. Of zou dat door de jetlag komen? (ik las hem tijdens een zakenreis in Chicago). De ‘Mephisto Club’ is een club die gelooft dat er mensen zijn die afstammen van de duivel en daardoor in- en inslecht zijn. Zij zien het als taak om deze mensen op te sporen en de wereld tegen ze te beschermen. Tot de leden van de club zelf een voor een vermoord worden – en ook nog een aantal mensen die zich met het moordonderzoek bezighouden. Lekker spannend, maar eerlijk gezegd niet zo goed als de andere Gerritsens die ik las. Het was allemaal iets vergezochter, en ik miste de aansluiting bij de maatschappelijke thema’s die haar eerdere boeken juist nog sterker maakten.

2 augustus: Winter in Madrid / C.J. Sansom: Weer een tip uit de VN T&Dgids, maar niet echt een typische thriller, zou ook onder het kopje ‘historische roman’ geschaard kunnen worden. Het boek speelt grotendeels af (zoals de titel al doet vermoeden) in Madrid, tijdens de Spaanse burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog. Man wordt door de geheime dienst naar Spanje gestuurd om een oude schoolvriend te gaan bespioneren, maar ontdekt ondertussen dat een andere oude schoolvriend, waarvan hij aannam dat die was omgekomen tijdens de burgeroorlog, waarschijnlijk nog in leven is. Prachtig verhaal, maar na het lezen bleef ik met een kater zitten. Ik wil er niet te veel over verklappen, maar de vraag die door mijn hoofd speelde toen ik het boek dichtsloeg was: was dat het allemaal wel waard? Oordeelt u zelf…

Gemaakt met WordPress