Petra’s Weblog

28 juni 2009

De getuige / John Grisham

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 10:01

Zal ik maar beginnen met toe te geven dat ik nog nooit een Grisham heb gelezen? Er staan wel wat ongelezen exemplaren in mijn boekenkast (lees: zitten in de opslag), maar van lezen kwam het nooit. Toen ik een paar maanden geleden overal billboards tegenkwam voor deze nieuwe Grisham (de uitgever had de publiciteit groots aangepakt deze keer) heb ik dat boek toch maar gereserveerd in de bieb.

Kyle is de beste rechtenstudent van zijn lichting op Yale. Hij studeert bijna af en alle opties liggen voor hem open. Maar dan duikt er een vijf jaar oud filmpje op van een studentenfeestje waar hij bij was. Te veel drank, te veel vrouwen. Als dat filmpje uitlekt, kan Kyle zijn carriere wel op zijn buik schrijven. Het feit dat het filmpje bestaat, maakt Kyle chantabel, en dat gebeurt dus ook. Ongure elementen dwingen hem een baan aan te nemen bij een groot advocatenkantoor en daar voor hen te spionneren. Maar Kyle vecht op zijn manier terug.

Ik dacht altijd dat bij een legal thriller het belangrijkste deel zich afspeelde in de rechtszaal. In dit boek is echter geen rechtszaal te bekennen. Weer een vooroordeel dat bijgesteld moet worden. Het is een spannend boek dat lekker wegleest. Helaas blijven de karakters wat aan de magere kant. De boeiendste figuur vond ik eigenlijk nog wel de vader van Kyle, een onconventionele advocaat die een ‘volkspraktijk’ in een klein stadje heeft en waar iedereen altijd om hulp mag vragen. Het beeld dat Grisham schetst van de grote advocatenkantoren is ronduit schokkend. Nieuwelingen worden meedogenloos uitgebuit, men calculeert het in dat velen de druk niet aankunnen en zullen afvallen. Daarnaast wordt er tegen giga-uurtarieven onbeschaamd gedeclareerd bij de clienten. Wanneer twee advocaten samen gaan lunchen, wordt van te voren even overlegd op rekening van welke klant ze die lunch kunnen zetten.

Hoewel het boek leest als een trein (ik heb het dan ook in een paar dagen uitgelezen), is het einde niet erg overtuigend. Ik wil hier niets verklappen, maar er blijven te veel lijntjes open. Ik vermoed dat Grisham er rekening mee heeft gehouden dat er nog een vervolg kan komen.

Goede tip voor de vakantiekoffer.

 

21 juni 2009

De eenzaamheid van de priemgetallen / Paolo Giordano

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 07:55

Mattia is een hoogbegaafde maar autistische jongen. Als kind raakt door zijn toedoen zijn tweelingzusje voorgoed zoek, en dat draagt hij met zich mee. Alice heeft anorexia en loopt slecht door een skiongeluk als kind. Op de middelbare school raken de twee min of meer bevriend. Min of meer, want het is niet goed duidelijk waar de vriendschap op gebaseerd is. Het boek volgt deze twee tot jong volwassen leeftijd. Mattia heeft inmiddels een promotieplaats bij een buitenlandse universiteit en Alice is getrouwd met de arts Fabio. Veel contact hebben ze niet meer.

Het boek is vooral het verhaal van twee opgroeiende jong volwassenen. Beiden zitten vast in hun eigen wereld, beiden hebben moeite met contact maken. De eenzaamheid van zowel Mattia als Alice straalt van alle pagina’s af. Ze zoeken wel toenadering bij elkaar, maar als ze bij elkaar zijn, weten ze eigenlijk geen vorm te geven aan hun samenzijn. Aan het einde van het boek zien ze elkaar nog eenmaal, maar ook dan zijn ze niet in staat echt met elkaar in contact te komen.

Ik vond het een mooi, maar vooral heel somber boek. De hoofdpersonen zijn goed beschreven, maar bljiven op een afstand. Identificatiemogelijkheden met deze personen zijn er niet of nauwelijks. Ook zit er geen hoop op verbetering van hun situatie in. Dat vond ik mischien nog wel het moeilijkst: dat het boek zo mogelijk nog somberder eindigde dan dat het begon.

14 juni 2009

Millennium Trilogie / Stieg Larsson

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 09:22

Gisteren heb ik met een diepe zucht het derde deel van de Millennium Trilogie van Stieg Larsson dichtgeslagen. In minder dan een maand tijd heb ik de ruim 1800 pagina’s die de drie delen tellen, verslonden. In het eerste deel, Mannen die vrouwen haten maken we kennis met het Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Dit is geen speurdersduo dat functioneert als een siamese tweeling, maar twee totaal verschillende mensen die elkaar in de loop van het boek leren kennen en dan niet geheel enthousiast besluiten om samen het onderzoek verder te doen. Mikael is een knappe, succesvolle journalist van het maandblad Millennium. Het blad is gespecialiseerd in onderzoeksjournalistiek. Hoewel ze hun publicaties altijd goed documenteren, is er bij een van de reportages van Mikael toch iets misgegaan en hij wordt veroordeeld tot een boete en gevangenisstraf wegens smaad. In afwachting van zijn gevangenisstraf doet hij een uitzoekklus voor de zakenman Henrik Vanger, die hem vraagt zijn nichtje Henriet op te sporen, die jaren geleden spoorloos verdwenen is.

Lisbeth Salander is een razend slimme vrouw van halverwege twintig, maar door haar manier van kleden en haar tengere uiterljik wordt ze meestal voor een tiener aangezien. Ze heeft iets wat denk ik een stoornis in het autistisch spectrum genoemd wordt en maakt daardoor moeilijk contact met anderen. Ze heeft een verleden in de jeugdpsychiatrie en is nog steeds wettelijk onmondig. Haar belangen worden behartigd door een bewindvoerder. Ze is een tophacker en daardoor heeft ze een baan als onderzoekster bij een beveiligingsbedrijf gekregen. Dat loopt niet echt lekker omdat ze vooral haar eigen plan trekt. Uiteindelijk wordt ze toegevoegd aan het onderzoek van Blomkvist. Op de een of andere manier klikt het tussen de twee en er onststaat een soort vriendschap. Als ze ook nog de zaak Vanger tot een goed einde weten te brengen, kunnen we vrolijk verder gaan met deel 2. Ik had veel positiefs over dit boek gehoord, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Misschien iets te hoog, want het maakte het niet helemaal waar. Ik vond dat er net iets te veel misdaden in gestopt waren (oplichting, incest, verkrachting, moord, etc.). Bovendien vond ik sommige draadjes net iets te gemakkelijk opgelost. Lisbeth gaat weer even hacken en hup, klaar. Maar toch een heel goed boek, dus maar meteen verder met deel 2.

Ik had verwacht dat De vrouw die met vuur speelde weer een soort ‘whodunit’ zou worden waarin Mikael en Lisbeth hun krachten bundelen om een Smerig Zaakje op te lossen. Maar niets was minder waar. Lisbeth is zwaar gekwetst door Mikael en wil hem niet meer zien. Mikael is ondertussen bezig met het echtpaar Mia en Dag om de vrouwenhandel in kaart te brengen. Dan worden Mia en Dag vermoord, evenals de advocaat van Lisbeth. Alle sporen wijzen naar haar en er wordt dan ook een opsporingsbevel tegen haar uitgevaardigd. Lisbeth start haar eigen onderzoek en al gauw ontdekken Mikael en zij ieder voor zich dat ene Zalachenko, een overgelopen russische spion, een centrale rol speelt in het geheel. Lisbeth kent Zalachenko nog uit haar verleden en heeft zo haar eigen redenen om hem eens ter verantwoording te roepen. Dat loopt ernstig uit de hand.

Meteen verder gegaan met deel 3, Gerechtigheid. Eigenlijk vormt dit met deel 2 een compleet boek, want het begint in dezelfde nacht als deel 3 eindigt. Maar een boek van 1200 pagina’s is wat log in je vakantiekoffer, dus hebben ze er maar twee delen van gemaakt. Lisbeth wordt zwaar gewond afgevoerd naar het ziekenhuis en daar direct aangehouden wegens poging tot moord op Zalachenko. Ze mag behalve haar advocaat niemand zien. Mikael gaat ondertussen door met onderzoeken wat er gebeurd is en Lisbeth (die op zeer illegale wijze is voorzien van wat electronica) levert vanuit haar ziekenhuisbed ook een substantiele bijdrage. Al gauw stuiten ze op een mega-doofpot affaire bij de Geheime Dienst, een affaire die destijds zelfs op regeringsniveau bekend was. Het begin van het boek is wat taai. Er wordt veel gepraat en geanalyseerd. Bovendien komen er ontzettend veel (groepen) mensen in voor die ieder op hun manier betrokken zijn bij het onderzoek: de ‘goeden’ bij de Geheime Dienst, die boven water willen krijgen wat er destijds gebeurd is, de ’slechten’ bij de Geheime Dienst, die nog steeds wanhopig proberen alle sporen uit te wissen, de politie die de zaak onderzoekt, Mikael en zijn collega journalisten, de vrienden van Lisbeth. Voor Mikael en Lisbeth is de belangrijkste vraag hoe ze bij de aankomende rechtszaak tegen Lisbeth zo overtuigend mogelijk duidelijk kunnen maken wat er allemaal gebeurd is en daarmee de onschuld van Lisbeth aantonen. Het boek begint gaandeweg steeds meer op een spionageverhaal te lijken, maar heeft zijn climax in een legal thriller setting, tijdens de rechtszaak tegen Lisbeth. Het is allemaal razend spannend.

Deel 1 is nog redelijk traditioneel qua opzet, maar absoluut de moeite waard. Het beste zijn echter deel 2 en 3, waarbij Lisbeth en Mikael persoonlijk betrokken raken bij een reeks gebeurtenissen. Larsson zet hoog in en haalt van alles uit de kast. Dat doet hij echter zo overtuigend, dat je er volledig in meegaat. Ik heb zelden zulke goede thrillers gelezen. Helaas is Stieg Larsson in 2004 overleden, dus we zullen het met deze drie boeken moeten doen.

Gemaakt met WordPress