Petra’s Weblog

13 augustus 2011

Niets blijft verborgen / Simon Beckett

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 11:38

Weer zo'n geweldige thriller van Simon Beckett! De vierde alweer van hem, en nog steeds met de sympathieke forensisch antropoloog David Hunter in de hoofdrol. Het verhaal begint acht jaar geleden, als Hunter beroepshalve bij een opgraving van een slachtoffer van seriemoordenaar Jerome Monk wordt geroepen. Hij ontmoet daar gedragsdeskundige Sophie Keller. Monk is het type ruwe bolster zonder blanke pit en zit vast wegens moord op vier vrouwen. Een van die vrouwen werd dood aangetroffen terwijl Monk er bij stond, met het bloed nog aan zijn handen. Van de andere drie vrouwen is nooit een spoor gevonden, tot nu. Het graf blijkt inderdaad van een van z'n slachtoffers te zijn. Nu zijn er nog twee zoek, een tweeling. Hunter heeft zijn werk gedaan en gaat over tot de orde van de dag.

Acht jaar later staat een rechercheur van destijds, Connors, opeens bij Hunter voor de deur. Hij komt Hunter waarschuwen dat Monk ontsnapt is en misschien wel uit is op een wraakactie op degenen die destijds bij de opgraving van zijn slachtoffer betrokken waren. Niet lang daarna belt Sophie Keller, met wie Hunter nooit meer contact heeft gehad. Ze wil graag met hem praten. Ze spreken af in een pub bij haar in het dorp, maar Sophie komt niet opdagen. Hunter gaat naar haar huis, en treft haar daar bewusteloos en met een hoofdwond aan. Het werk van Monk?

Als Sophie weer enigszins opgeknapt is, wil ze met Hunter toch nog een poging ondernemen om het graf van de vermoorde tweeling te localiseren. Maar ondertussen jaagt Monk op hun.

Erg spannend verhaal. Het komt direct op gang en houdt daarna veel vaart. De karakters van Hunter en Keller zijn goed uitgewerkt. Ook de persoon van Monk komt goed uit de verf en is misschien nog wel de grootste verrassing van het boek. Met een klopjacht in het gangenstelsel van grotten en verlaten mijnen onder Dartmoor en een aantal plotwisselingen wordt de spanning tot het einde goed vastgehouden. Aanrader!

[Vertaling van: The Calling of the Grave, 2010]

6 augustus 2011

Tiger, Tiger : a memoir / Margaux Fragoso

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 10:01

De zevenjarige Margaux woont niet in het ideale gezin. Haar moeder heeft een psyschiatrische stoornis en wordt regelmatig opgenomen. Haar vader is labiel, drinkt te veel en hecht veel waarde aan zijn status. Dat hij zijn dochter niet geweldig vindt, steekt hij niet onder stoelen of banken. Dan ontmoeten Margaux en haar moeder in een zwembad Peter. Peter is dan 51. Zowel dochter als moeder zijn meteen gek op hem en bezoeken hem samen twee maal per week in zijn huis, waar hij met zijn vriendin en twee zonen woont. Peter heeft veel aandacht voor Margaux en haar moeder, maar met name voor Margaux. Eindeloos verzint hij leuke spelletjes om met haar te spelen en geeft haar al zijn aandacht. Een warm bad voor Margaux. Maar langzamerhand wordt de belangstelling van Peter voor Margaux meer seksueel van aard. Hij vraagt haar, altijd wel vriendelijk, om hem te bevredigen. In eerste instantie weigert Margaux, maar omdat ze bang is om hem kwijt te raken, gaat ze er toch op in.

Op die manier ontstaat een gecompliceerde vriendschap. Margaux heeft geen contact meer met leeftijdsgenootjes, alleen met Peter. Samen creeren ze een hele fantasiewereld, en brengen hele dagen door in Peters slaapkamer (zijn vriendin heeft inmiddels een relatie met een andere man, die ook in het huis woont). Het seksuele aspect blijft een rol spelen, maar er is veel meer dat ze samen delen.

Ik had wat moeite met dit boek. Dat kwam met name omdat ik de houding van Margaux niet goed kon plaatsen. Ze was duidelijk gek op Peter, en later nam ze regelmatig zelf het initiatief tot seks met Peter. Maar in hoeverre is dat vrijwillig, als je ondertussen bang bent iemand die ook een goede vriend van je is, kwijt te raken? Margaux zelf is daar niet duidelijk over. Ze blijft hem bezoeken, zelfs als ze al studeert en inmiddels een eigen leven en vriendenkring heeft ogpebouwd.

Pas helemaal aan het eind van het wordt duidelijk dat ze Peter alleen maar veroordeelt. En dat kan ik niet rijmen met de aanbidding voor Peter die uit het hele boek straalt. Maar misschien is dat juist wel wat dit soort relaties zo gecompiceerd kan maken.

Gemaakt met WordPress