Petra’s Weblog

24 november 2010

Sacred Hearts / Sarah Dunant

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 20:10

1570, Ferrara, Italië. Suora Zuana zit al zo'n 20 jaar in het gesloten klooster van Santa Catharina. Ze is de dochter van een 'arts' en haar vader heeft haar veel over zijn werk geleerd. Toen hij overleed, was er voor een alleenstaande vrouw als Zuana geen ander alternatief dan het klooster in te gaan. Het had niet haar voorkeur, maar nu ze in het klooster verantwoordelijk is voor de ziekenboeg en haar onderzoek naar geneeskrachtige kruiden kan voortzetten, heeft ze er wel vrede mee.

Dan komt Sarafina als novice in het klooster, dochter van een zeer rijke man. Zij is door haar vader in het klooster gestopt omdat ze verliefd was op een straatzanger. Sarafina heeft zelf een hele mooie stem en samen met de bruidschat die haar vader haar heeft meegegeven is ze een echte aanwinst voor het klooster. Maar dat vindt Sarafina zelf niet. Vanaf de eerste dag broedt ze op een plan om te kunnen ontsnappen, samen met haar geliefde met wie ze communiceert door middel van briefjes die ze om een steen binden en over de kloostermuur gooien. Sarafina wordt als hulpje toegewezen aan Zuana en er ontwikkelt zich iets van een vriendschap tussen de beide vrouwen. Uiteindelijk lijkt Sarafina zich neer te leggen bij haar lot, maar het vasten dat aan haar als straf is opgelegd, slaat door naar anorexia. Zuana weet dat het klooster niet de juiste plek is voor Sarafina, maar de regels staan niet toe dat ze haar laten gaan, om nog maar te zwijgen van de bruidschat die dan terugbetaald moet worden aan Sarafina's vader. Samen met Moeder Overste, Madonno Chiara, bedenkt Zuana een nogal onconventioneel plan om Sarafina te herenigen met haar geliefde.

Dit alles speelt tegen een achtergrond van een voortdurende strijd tussen meer 'wereldse', hervormingsgezinde mensen in het klooster (waaronder moeder overste) en nonnen die een veel soberder en religieuzer bewind willen. Beide partijen proberen Sarafina, die erg populair is in het klooster, voor hun karretje te spannen. Het is een sfeervol verhaal, met veel aandacht voor het kloosterleven en de beweegredenen van de vrouwen om het klooster in te gaan. Het blijkt dat weinig nonnen een religieuze roeping hebben, de meeste vrouwen zijn daar door hun familie opgeborgen. Soms om de familie prestige te verlenen: het was goed voor het imago van een invloedrijke familie om een dochter aan een gerenommeerd klooster als Santa Catharina te geven. Soms ook omdat de betreffende dochter toch niet huwbaar was, door een lichamelijke of geestelijke afwijking. Het maakt de kloosterpopulatie tot een vreemd allegaartje. Toch zijn de vrouwen daar over het algemeen niet ongelukkig. Juist binnen de bescherming van het kloosterleven kunnen ze hun talenten verder ontwikkelen, terwijl daar in de 'buitenwereld' waarschijnlijk nauwelijks gelegenheid voor zou zijn geweest. Als getrouwde vrouw moest je je met andere dingen bezighouden.

Dit soort achtergronden komen uitgebreid aan de orde in 'Sacred Hearts'. Het maakt het verhaal af en toe wat traag en erg uitleggerig. Toch is de interactie tussen met name Zuana, Sarafina en Chiara goed genoeg uitgewerkt om je geboeid te houden. De ontknoping is zelfs spannend.

Beetje een boek voor doorzetters, maar wel de moeite waard.

23 september 2010

Her Fearful Symmetry / Audrey Niffenegger

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:32

Om het mezelf wat makkelijker te maken, eerst maar even de samenvatting die ik heb geknipt uit de Biblion recensie:

"De eeneiïge Amerikaanse tweeling Julia en Valentina (20) erft de flat van hun tante in Londen op voorwaarde dat ze er als ze 21 jaar zijn, zonder hun ouders gaan wonen. Ze doen dat inderdaad en leren dan kleurrijke medebewoners kennen, o.a. Robert, de jongere man met wie hun tante een Latrelatie had, en benedenbuurman Martin, wiens Nederlandse vrouw hem na 25 jaar heeft verlaten om zijn dwangneuroses. De hechte relatie van de tweeling verandert als Valentina verliefd wordt op Robert en zich wil losmaken van Julia."

Wat hier niet vermeld wordt, is dat de erflater de tweelingzus is van de moeder van Julia en Valentina. Moeder en haar zus zijn al sinds de geboorte van de Julia en Valentina ernstig met elkaar gebrouilleerd en de tweeling is er nooit achter gekomen wat er gebeurd is. Wonen in het nog ingerichte huis van hun tante is natuurlijk een uitgelezen mogelijkheid om daar achter te komen.

Ik wil absoluut niet te veel verklappen, dus hier laat ik het qua samenvatting bij. 'A Fearful Symmetry' is een fascinerend verhaal over vasthouden en loslaten, over dood en leven en de af en toe dunne scheidslijn tussen deze twee. Het boek is sprankelend, origineel en zeer verrassend. Op geen enkel moment is duidelijk waar het verhaal naar toe gaat – je blijft daarom lezen. En zelfs als je denkt dat je denkt te weten hoe het in elkaar zit, komt er op de laatste pagina nog een verrassing.

12 september 2010

The Monster in the Box / Ruth Rendell

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:30

Een treinreis van ruim twaalf uur is een goed excuus om eens heerlijk te lezen. Voor deze gelegenheid had ik The Monster in the Box uitgekozen, niet alleen vanwege de inhoud, maar ook omdat het pocketformaat zo makkelijk in mijn handbagage paste :-) .

Ik ben altijd wel een liefhebber van de Wexford-serie van Ruth Rendell. Niet al te gecompliceerd, maar zeker niet oppervlakkig en de plot is altijd doortimmerd en onverwacht. Helaas is dat bij dit boek wat minder. De eerste helft van het boek wordt eigenlijk volledig gevuld door mijmeringen van Wexford over 'vroeger'. Aanleiding is dat hij op straat Eric Targo ziet lopen. Een van de eerste moordzaken waar Wexford in zijn carriere mee te maken kreeg was een moord op een vrouw. Deze zaak is nooit opgelost. Wexford heeft altijd vermoed dat Targo achter deze moord zat, maar heeft het nooit kunnen bewijzen. Dat gold ook voor enkele andere moorden die daarna gepleegd zijn. Als Wexford Targo weer ziet, neemt hij zijn trouwe assistent Burden in vertrouwen over zijn vermoedens. Ook Burden vindt dat deze nergens op gebaseerd zijn.

Naast flashbacks over de moordzaken waar Targo al dan niet bij betrokken was, wordt ook nog verteld hoe Wexford zijn echtgenote Dora destijds tegen het lijf is gelopen (na enkele mislukte romances daarvoor, die ook allemaal aan de orde komen). Dit heeft verder geen functie in het verhaal en het doel van deze verhaallijn is is me dan ook niet duidelijk. 

Wexfords mijmeringen worden af en toe onderbroken door het heden. Er is niet echt een Zaak waar hij aan werkt, maar de vrouw van Burden, Jenny, die docente is op de middelbare school, vraagt herhaaldelijk aandacht voor een van haar leerlingen, Tamima. Tamima, een moslimmeisje, is een briljante leerling, maar besluit onverwacht na haar examens niet door te studeren. Jenny vermoedt dat Tamima uitgehuwelijkt gaat worden en vraagt Wexford hier achteraan te gaan. Wexford wint hier en daar wat inlichtingen in, maar hij kan niets strafbaars ontdekken en komt tot de conclusie dat het dus geen politiezaak is.

Maar Rendell zou Rendell niet zijn als de verhaallijnen over Targo en Tamima toch nog bij elkaar laat komen. Dat doet ze zeer geraffineerd, waarbij ze op handige wijze gebruik maakt van de vooroordelen die er bij veel mensen zijn over hoe het er aan toe gaat binnen Moslimgezinnen. Ze weet je dan toch weer op het verkeerde been te zetten.

Het tweede deel van het boek is dan ook een stuk beter dan het eerste deel, maar helaas niet helemaal overtuigend. Met name de motivatie van Targo om te doen wat hij doet (ik ben weer lekker vaag om niet te veel te verklappen) vind ik niet goed uitgewerkt. Al met al is het best een aardig boek, maar niet een van de beste Wexfords.

10 september 2010

Asta’s ogen / Eveline Stoel

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:13

Als Eveline Stoel voor het eerst bij de familie van haar vriend thuis komt, valt Asta haar direct op. Een oude vrouw, duidelijk letterlijk en figuurlijk het middelpunt van de familie. Eveline is door deze Indische vrouw gefascineerd en begint vragen te stellen naar haar achtergrond. Daar wordt eerst wat afwijzend op gereageerd, maar uiteindelijk krijgt ze door gesprekken met familie en kennissen van Asta een steeds beter beeld van haar leven. Asta was in Nederlands-Indie ooit een welgestelde vrouw met een hele schare aan personeel. Omdat ze half Indonesisch, half Nederlands was, moest ze Indonesie verlaten toen dit land zelfstandig werd. Haar man was toen al overleden, en met haar zes kinderen komt ze zonder enige bezittingen aan in Nederland. Ze komen terecht in een pension in Oss en daar proberen ze zich zoveel mogelijk in te passen aan het Nederlandse leven.

Asta's ogen is een biografie van een vrouw maar geeft ook een tijdsbeeld. Ik had het idee dat ik de grote lijnen van de beschreven periode wel kende, maar met name wat geschreven werd over de tweede wereldoorlog in Nederlands-Indie was toch nieuw voor me. Ik vond dat wel erg schokkend om te lezen.

Ook had ik me nooit gerealiseerd dat er, naast Molukkers, nog een andere grote groep mensen uit Indonesie naar Nederland is gekomen. Eveline Stoel is er goed in geslaagd om de 'spagaat' van de familie Hoyer te beschrijven: aan de ene kant proberen ze zo Nederlands mogelijk te zijn, aan de andere kant worden ze toch altijd als 'anders' beschouwd, al was het maar door hun donkere uiterlijk.

Zowel als biografie maar ook als tijdsbeeld is het een heel boeiend boek. Het heeft mij een beter beeld bezorgd van dit toch wat onbekende stukje uit de Nederlandse geschiedenis.

11 augustus 2010

Wachtwoord / Charles den Tex

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:34

Wachtwoord is het derde deel met de consultant Michael Bellicher in de hoofdrol. Bellicher mag eindelijk zijn vriendin Guusje uit de gevangenis ophalen. We kennen haar nog uit het vorige deel Cel, waar ze werd opgepakt wegens valsheid in geschrifte. Als hij met Guusjes moeder, Lies, bij de gevangenis staat te wachten, verschijnt Guusje echter niet. Het personeel weet Michael te vertellen dat ze een paar uur daarvoor al is vertrokken met twee Oost-Europese mannen. Het is niet duidelijk of ze vrijwillig of onder dwang is meegegaan. Vanaf dat moment is Guusje spoorloos en Michael en Lies (een wonderbaarlijke combinatie, de pragmatische Michael met de spiritueel aangelegde Lies) doen er alles aan om haar te vinden. Als duidelijk wordt dat Guusje zich in de gevangenis het lot heeft aangetrokken van twee illegale Oekraiense prostituees, reizen Michael en Lies, samen met Sylvia, een schatrijke vrouw die Guusje nog kent uit de tijd dat ze zelf in de gevangenis zat, af naar Odessa in de hoop daar een spoor te vinden. Helaas onderschat Michael hoe gevaarlijk deze vrouwenhandelaren kunnen zijn.

In Wachtwoord zijn weer alle ingredienten van de vorige twee romans aanwezig: een snel en pakkend verhaal, herkenbare locaties, vlot geschreven. Dus opnieuw een boek dat je niet weg kunt leggen. Alleen met het einde had ik wat problemen. Ten eerste vond ik het wel erg gewelddadig. Ten tweede worden de echte schurken niet gepakt. Dat laatste is wel weer realistisch, want voor een complex probleem als de internationale vrouwenhandel bestaan natuurlijk geen eenvoudige oplossingen.

Voor niet al te teerhartige personen is dit boek zeker een aanrader.

4 augustus 2010

Bernhard : een verborgen geschiedenis / Annejet van der Zijl

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:20

Ik besef dat ik veel mensen met dit verhaal hun held heb ontnomen, en anderen hun schurk. Ik hoop er een mens voor te hebben teruggegeven. Een mens die, als prijs voor al zijn echte en vermeende grootsheid, eindigde als gevangene van zijn eigen mythe.

Dit schrijft Annejet van der Zijl in haar epiloog en hiermee geeft ze een treffende samenvatting van het boek. Rode draad in deze biografie van Prins Bernard is het beeld dat hij altijd van zichzelf gecreeerd heeft, versus de waarheid voor zover Van der Zijl die heeft kunnen reconstrueren. Ze heeft zich grondig van die taak gekweten. Ze heeft ontzettend veel bronnenmateriaal over Bernhard boven water gehaald, waarbij ook stukken zaten die een ander licht werpen op zaken die tot dan voor waar aangenomen werden. Zo was de familie waar Bernhard uit afkomstig was veel armer dan hij altijd deed voorkomen. En zijn rol in de tweede wereldoorlog is lang niet zo heldhaftig als ik altijd heb gedacht. Hij waande zich vooral in zijn eigen jongensboek, op zoek naar avontuur, terwijl hij eigenlijk nooit een functie van belang heeft gehad.

Van der Zijl beschrijft dit allemaal op een zeer lezenswaardige manier. Ze is niet belust op sensatie en ze meet zich ook geen oordeel aan. Toch kan ze niet voorkomen dat het beeld dat ze van deze man schetst, weinig rooskleurig is. We leren Bernhard kennen als een opportunische en inhalige man.

Het enige zwakke punt van het boek is het laatste hoofdstuk. De biografie eindigt zo'n beetje in de jaren na de oorlog. Maar omdat Van der Zijl nog wat lijnen wil doortrekken naar zijn latere leven, worden ook onder meer de Lockheed- en de Greet Hofmans affaire genoemd. Hier gaat ze echter nauwelijks op in, zodat dit een beetje blijft hangen. In haar epiloog gaf ze aan verder niet meer over Bernhard te gaan schrijven, dus een gedegen studie van haar over deze onderwerpen zit er niet in. Jammer, want op deze manier komt het toch niet helemaal uit de verf.

Dit is slechts een klein minpuntje bij een verder erg goed en zeer goed gedocumenteerd boek. Ik heb mijn beeld van Prins Bernhard na het lezen van dit boek toch wel grondig moeten bijstellen.

15 juli 2010

Blacklands / Belinda Bauer

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:27

2010 is nog lang niet voorbij, en toch wil ik dit boek nu al nomineren voor Thriller van het Jaar! Op de cover staat een aanprijzing van Val McDermid (zelf niet de minste): 'Original, unsettling and atmospheric, this is a debut that hits the ground running'. En daar ben ik het helemaal mee eens!

Het draait allemaal om de 12-jarige Steven. Hij woont met zijn moeder en zijn kleine broertje bij zijn oma. Zijn oma is chronisch verdrietig, omdat jaren geleden haar zoon Billy werd ontvoerd en vermoord door een pedofiel. De dader, Arnold Avery, is opgepakt en veroordeeld, maar het lichaam van Billy is nooit gevonden. En oma staat nog steeds iedere dag voor het raam te kijken of Billy misschien thuiskomt. Steven kan het allemaal niet meer aanzien en besluit Billy te gaan zoeken. Omdat de andere slachtoffers van Avery allemaal begraven waren op de hei, trekt Steven er ieder vrij moment met zijn schop op uit om al gravend te proberen het lichaam van Oom Billy te vinden. Uiteindelijk realiseert hij zich dat hij op die manier weinig kans van slagen heeft en besluit het anders aan te pakken: hij schrijft Avery een brief met de vraag waar hij Billy begraven heeft. Avery ziet echter in Steven een potentieel nieuw slachtoffer en er ontstaat een beklemmend kat-en-muis spel.

Het verhaal wordt beurtelings vanuit Steven en vanuit Avery beschreven. Bij beide personen is Bauer er in geslaag om echt 'onder de huid' te kruipen, maar vooral de belevingswereld van Steven vond ik heel goed weergegeven. Een eenzame jongen, die opgroeit in armoe, met weinig perspectieven. Zijn manier om aan dat wereldje te ontsnappen en en passant ook nog even zijn oma blij te maken, is om het lichaam van Billy te vinden, omdat hij vermoedt dat hem dat Eeuwige Roem zal opleveren.

Val McDermid heeft al treffend weergegeven hoe goed dit boek is, dus dat hoef ik niet nog eens over te doen. Het is het debuut van Bauer, ik kijk nu al uit naar meer boeken van haar. En volgens mij is dit boek nog niet vertaald in het Nederlands, dus Nederlandse uitgevers: koop zo snel mogelijk de rechten van dit boek!

25 juni 2010

Fever of the Bone / Val McDermid

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 21:12

Val McDermid heeft een aantal 'losse' boeken geschreven waar ik wat minder enthousiast over was, maar nu is ze weer terug bij haar vaste hoofdpersoon, de profiler Tony Hill, inmiddels ook bekend van de televisieserie 'Wire in the Blood'. Volgens mij hebben we zijn counterpart DCI Carol Jordan ook al eens eerder meegemaakt. Tony en Carol delen inmiddels samen een huis (hij huurt een souterain in haar huis), ze komen voortdurend bij elkaar over de vloer. Beide houden vol geen relatie met elkaar te willen, maar diep in hun hart… Anyway, genoeg ruimte voor geroddel en als Carol een nieuwe superieur krijgt, vindt die dan ook dat het inhuren van Tony door Carol als profiler riekt naar vriendjespolitiek. En net nu er weer een nieuwe seriemoordenaar aan het werk is, die zijn slachtoffers, allemaal tieners, met verminkte geslachtsdelen achterlaat. Tony is inmiddels door een ander politiekorps ingehuurd om een profiel te maken van deze moordenaar. Hij en Carol weten niet van elkaar dat ze met dezelfde moordenaar te maken hebben, want hun beroepsethiek verbiedt hun om hun zaken met elkaar te bespreken. Maar komen ze er nog op tijd achter zodat ze hun kennis kunnen bundelen?

Spannend, origineel verhaal met veel aandacht voor de gezinssituatie van de slachtoffertjes (wat later ook nog wel een functie blijkt te hebben). Het enige wat storend is, is dat McDermid altijd zo verschrikkelijk politiek correct is. Vrijwel alle deskundologen zijn vrouwen, evenals de leidinggevenden. Als er dan eens een leidinggevende man in voorkomt, is deze natuurlijk al bij voorbaat incompetent. Het is slechts een kleine ergernis in dit verder bijzonder goede boek. Dit is weer een 'Tony Hill' van hoog niveau!

19 juni 2010

De gekwelde man / Henning Mankell

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 12:14

'10e en laatste Wallander' staat op de sticker op de cover. Dat is dus duidelijk, we moeten afscheid gaan nemen van Wallander. Dat is goed te merken in de opzet van het boek. Wallander wordt ouder en krijgt meer last van lichamelijke ongemakken. Hij nadert zijn pensioengerechtige leeftijd en vraagt zich af wat hij na zijn pension zal gaan doen. Hij ziet vooral op tegen de grote leegte die zijn pensioen met zich mee zal brengen, want hij heeft geen hobby of passie waar hij zich na zijn pensioen op kan storten, zoals een aantal van zijn collega's.

Daarnaast kijkt Wallander terug op zijn leven. Veel personen die voor hem belangrijk waren, passeren nog eens de revu. Of ze komen in persoon langs, of Wallander denkt na over deze personen. Ik heb lang niet alle Wallanderboeken gelezen, maar volgens mij figureerden een aantal van deze personen in zijn vorige boeken.

Er is dus veel gepieker, gemijmer en gefilosofeer. Dat bedoel ik echter absoluut niet negatief, want het geeft de persoon van Wallander veel diepgang. Er is ook een lichtpuntje: dochter Linda heeft een baby. Volkomen onverwacht bleek Linda toch nog de liefde van haar leven gevonden te hebben en is dan ook direct zwanger geraakt. Met deze Hans woont ze nu samen. Wallander is gek op zijn kleindochter.

De vader van Hans, Hakan, was een hoge officier bij de Zweedse marine. Bij ontmoetingen tussen Wallander en Hakan heeft de laatste wel eens verteld over vermeende spionageactiviteiten in de jaren tachtig, die volgens hem in de doofpof zijn gestopt. Hij heeft zich hier nooit bij kunnen neerleggen. Hakan maakt een angstige en opgejaagde indruk. Als hij op een dag spoorloos verdwijnt, gaat Wallander op persoonlijke titel op onderzoek uit naar de schoonvader van zijn dochter. Vervolgens verdwijnt ook Louise, de vrouw van Hakan.

Deze speurtocht is, naast Wallander in retrospectief, het tweede thema van dit boek. Het is dit thema dat voor spanning zorgt, wat een mooie afwisseling is met de meer beschouwende passages.

'De gekwelde man' (de titel slaat op Hakan, maar heeft natuurlijk ook betrekking op Wallander) is een mooi afscheid van onze Zweedse speurder. Ik zal hem missen!

11 juni 2010

Onderstroom / Arnaldur Indridason

Geplaatst onder: gelezen — Petra @ 22:09

Het is vreemd. Het is nu bijna een week geleden dat ik dit boek (in een dag tijd) heb uitgelezen, en ik kan me nu al bijna niet meer herinneren waar het over gaat. Het was mooi, het was spannend, maar waarom is het dan zo vlug weggezakt bij mij?

De vaste speurder van Indridason, Erlendur, is met vakantie. Hij is terug gegaan naar zijn geboortestreek en is daar vervolgens onbereikbaar. Er wordt niet veel aandacht aan besteed in het boek, maar voel ik hier al een volgend deel voorbereid worden? Zou Erlendur weer op zoek zijn naar zijn broer, die toen hij een kind was spoorloos verdween tijdens een sneeuwstorm?

Maar daar gaat het hier niet om. In Reykjavik moet ondertussen zijn collega Elinborg het fort verdedigen. In vorige boeken was zij alleen maar de assistent van Erlendur waar we verder weinig over te weten kwamen, maar hier is alle aandacht voor haar. Haar achtergronden en haar gezin worden uitgebreid beschreven, wat een boeiend portret oplevert. Ze krijgt te maken met een vermoorde man, waarbij een drug in zijn bloed wordt aangetroffen. Er zijn ook enkele gevallen bekend waarbij vrouwen verkracht zijn nadat ze zijn verdoofd door een dergelijke drug. Is er een verband?

Uiteraard lost Elinborg het op. Zoals alle boeken van Indridason zit het allemaal zorgvuldig in elkaar. Er is veel aandacht voor de karakters en de couleur locale. Dus eigenlijk is er niets mis mee. Maar erg verrassend is het ook niet. De vijf sterren die de detective- en thrillergids er aan toekende, vind ik dan ook ietsje overgewaardeerd. Het is gewoon een goed boek, zonder twijfel, maar in het hele oeuvre van Indridason geen absoluut hoogtepunt.

« Vorige PaginaVolgende Pagina »

Gemaakt met WordPress